|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de natuur lijke plaats van het dichten is het gesprek uit en in het Gesprek en het GESPREK. het woord van den dichtenden dichterlijken is uit en in het Woord en het WOORD ge sprek, dialoog. een uit en in de Drieëenheid één en één makend woord: SAMEN bewegend verSAMENend met de vreugde uit den vrede uit de vrijheid uit bevrijding. van het VOLK uit het VOLK voor het VOLK.
poëzie is fundamenteel wezen lijk VOLKs: SAMENhorigheid. de natuur lijke plaats van het woord van den dichtenden dichterlijken is -hoé dan ook- onder het volk met en voor het volk. van in den beginne overgereikt overreikend. geschiedenis, op weg onderweg naar VOltooiing in eenvoud. volk is éénheid uit en in éénvoud; SAMENhang uit en in OORSPRONG niettegenstaande. ondergronds. grond water. de profeet reinigt het met zout. poëzie is GROND water: met zout tot drinkwater gereinigd en smakelijk gemaakt water. ont VOLKing is een natuur ramp voor het volk. dàn doodt het zijn profeten.
een volk, een taal. gewoon natuur lijk. daar God het eens te willen koos, dààr staat het. een taal is éénheid; uit en in de KERN van het woord SAMENspraak. de KERN van het woord is de ziel van de taal; haar innerlijkheid. in feite: een GRONDige gelijkgezindheid uit en in het op ONS gelijkend.
poëzie is bewerking en bewaking van die gelijkgezindheid; eventueel een herstel ervan. poëzie roept het volk OP, SAMEN. zij schept fundamenteel wezen lijk gemeenschap en is uit dér aard niet de allerindividueelste expressie van een allerindividueelste emotie.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
