|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
want de bekoringen zijn groot: de zangen der sirenen, de tot den schreeuw van het publiek verworden (niet langer OORSPRONG lijk de stem van God) stem van het volk. luisteren naar het leven is overgave, de sprong in de duisternis. een mens kan alleen in zichzelf geloven als hij in god gelooft. als hij in god gelooft, komen de TEKENS te voorschijn, wordt de man de HEER. en in de TEKENS verschijnt zijn eigen gestalte langzaam, genoeg belicht tot leerling dien jezus beminde. een mens kan alleen in zichzelf geloven als hij zichzelf verlaat voor den HEER, zijn boot en de netten achterlaat en jezus volgt. "Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.". als zijn woord- hoé dan ook- overvlogen wordt door het WOORD, wordt het een woord van eeuwig leven. het eeuwige in een kunstwerk is uiteindelijk zijn eeuwigheidswaarde.
luisteren naar het leven is uiteindelijk luisteren naar het eeuwig leven in het leven, in al dat leeft. het woord van den dichtenden dichterlijken leeft uit en in het eeuwig leven, op ONS gelijkend gelijkend op het WOORD.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
