|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
uit en in her innering en ver beelding heiligt het woord de wereld. het heelt ons bestaan in het bestaan. het articuleert de fundamenteel wezen lijke éénheid van hemel en aarde uit Schepping en Verbond. het door den GEEST her innerd geheiligd woord heiligt uit dér aard op het WOORD gelijkend ons denken, doen en dichten.
dit is de geweldige onontvreemdbare ons gelukkig makende werkelijkheid waarin en waarvan wij LEVEN; de vrijheid uit bevrijding, de vrede en de vreugde die Hij ons geeft.
dit is dat verbijsterend, verbazend, boeiend borrelen in ons van ons woord. ons evenwichtig wederzijds tweezijdig stil getemperd helder en krachtig woord onder ons voor ons. méér. meer dan een droom, ànders dan een droom: werkelijkheid, aanwezigheid. een tweede evangelisatie. de mens wording van het WOORD bij Gods genade verlengd op de wijze van den mens. onze articulatie van een scherpe ervaring van gods aanwezigheid onder, in, met en voor ons.
het woord borrelt uit der aard uit een bron. groter, dit is voor ons bestaan belangrijker, dan de werkelijkheid der bronnen onder ons, IS er onder ons de WERKELIJKHEID van de BRON. het sofisme (de halve waarheid) van het materialisme tast den mens, op de wijze van den mens-in-de-wereld, dodelijk aan. het blad op den schouder van siegfried was dodelijk voor hem terwille van zijn zelfverzekerde en uit der aard tot onvoorzichtigheid misleidende onkwetsbaarheidswaan. de influisteringen der "geesten", der "tovenaars", der verborgen verleiders, bleken voor siegfried fataal.
uit en in de her innering en de verbeelding is de geest -die ongrijpbare onverklaarbare maar onloochenbare intens aandachtige aanwezigheid in de wereld- voorzichtig. uit en in het vóór ziet hij hier en nu kijkend verder, in het nà. uit en in de her innering articuleert de verbeelding de werkelijkheid van het bóven en voorbij den mens, waaraan de mens op zijn wijze uit het op de wijze van den mens deel heeft, én, als hij geluk heeft, bij Gods genade màg kunnen en kàn mogen deelnemen.
er IS de BRON. zij borrelt naar buiten op de wijze van den mens. de mens is de naar buiten borrelende BRON. "Zó werd de mens een levend wezen.". als de BRON liefde is, is de mens fundamenteel wezen lijk naar buiten borrelende liefde. vrije liefde. dit is: bevrijd vrije liefde doordat de steen wordt weggerold. de mens is, als hij geluk heeft, bij Gods genade, een uit de LIEFDE vrij en vrolijk opborrelende liefde. en zó zijn woord: een uit het WOORD vrij en vrolijk opborrelend woord. als de ziele luistert. naar bij voorbeeld:
"Verblijdt u altijd in de Heer; ik herhaal het:
verblijdt u! Laat alle mensen uw minzaamheid zien.
De Heer is nabij; maakt u over niets bezorgd, doch
maakt aan God al uw wensen bekend door bidden en
smeken en danken. En de vrede van God, die alle
begrip te boven gaat, zal uw hart en uw zinnen
bewaren in Christus jezus."(Fil. 4/4-7.
poëzie van het zuiverste gehalte; reële poésie pure voor wie onverdorven ogen en oren heeft. water opborrelend uit de BRON: God onder ons voor ons in paulus voor ons aandachtig aanwezig op ónze wijze, in paulus' woord. de BRON kan uit Haar aard het water niet in den steek laten.; het WOORD uit Zijn aard niet ons woord. de FEITEN zijn legio. zie: de leerlingen van emmaüs.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
