|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
tot de kern van het op de wijze van den mens behoort het spreken. in wezen is het een uit spreken van zijn-bestaan-op-de-wijze-van-den-mens: met hart en ziel en zinnen en verstand verrijkt met zijn uit en in her innering geboren verbeelding. het is een denkenddoenddichtend bestaan. het dichten is de articulatie van het woord, de creatieve VORM geving aan zijn denkend doen en doend denken. hoe zou een op het Woord en het WOORD gelijkend woord om zichzelfswil gecultiveerd, een gebaar van nutteloze, schoonheid kunnen zijn?
dichten behoort ingeschapen gewoon natuur lijk tot het op de wijze van den mens. het is het zuiver uit spreken: articuleren van het zuiver woord waar de mens uit den aard van zijn OORSPRONG gewoon natuur lijk naar toegroeit als hij gehoorzaam instemt en meewerkt met zijn OORSPRONG; als hij zich niet laat op sleeptouw nemen door de letter, de literatuur.
het woord is de bloesems van den appelboom: heerlijk, én een belofte. volkomen in de lijn op de lijn van den appelboom, volkomen in de lijn op de lijn van het op de wijze van den mens in den geest van den GEEST.
********** het was toch normaal dat van ostayen van een "zuivere" inhoud evolueerde naar een door-den-vorm-gedragen inhoud (zuiveren vorm). gij merkt hoe dit proces zeer duidelijk plaats heeft van "Music Hall" naar "Nagelaten gedichten". zuivere vorm is geVORMde inhoud.
de letter is een uitwas, een parasiet. zij is bezig met zichzelf en dirkt zichzelf op om de aandacht te trekken. zij teert op het woord en zuigt het uit. zij leeft van een ander leven een ander leven. geprovoceerd buiten den moederschoot, die de natuur lijke plaats van de geboorte van alle leven is, ook van het leven van het woord, de moeder taal.
het woord is geest van den GEEST; leven ten leven uit en in het LEVEN. gewoon natuur lijk articulatie van gewoon natuur lijk altijd en overal helemaal leven: dat vóór uw neus staat, voor de hand ligt, vóór -en méér nog, aan- de voeten. gij kunt er niet naast kijken: het springt in het oog. het gist.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
