|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
want weer de paradox: de zin zit in het verborgene. het verborgene geeft genoeg te zien. én het genoegen van het genoeg, dat het geheim is van den tot het geheim van het op de wijze van den mens geleiden doorgedrongen mens. want het verborgene is -verbijsterend, verbazend, boeiend wonder lijk- aantrekkelijk: den er in vertrouwenden mens OP trekkend naar zijn VOL trekking toe.
geloven is àlles. gij merkt den gelovenden op mijlen afstand al. den altijd en overal helemaal gelovenden. hij trekt een lijn, een scherpe scheiding dwars door de wereld. die lijn is fundamenteel wezen lijk een streep onder de helderheid en de kracht van het verborgene en uit dér aard een streep door de rekening (de berekening) van de wereld, haar bedrijf. haar peuteren aan problemen. ongeloof is van nature verdeeld; geloof is van nature één. het belicht de dingen en houdt ze op hun plaats. geloof verpulvert de problemen tot "stof", en schudt het af.
gij hebt sint-paulus voor den geest. elk van zijn woorden werd geVORMd uit zijn geloof. opdat gij zoudt geloven en gered worden. hij houdt de mensen niet bezig, hij vermaakt hen niet met een show. het gaat hém om waar het om gaat. hij dobbelt niet, relativeert niet. hij trekt de scherpe scheidingslijn tussen den EERSTE weg en den tweeden, of derden (van böll). geen verdraagzaamheid, geen alternatief, geen elk zijn waarheid. alleen Christus, en Christus gekruisigd: voor de joden een ergernis, voor de grieken een dwaasheid, voor hém: àlles in allen, voor allen. een heldere en krachtige on verdeeldheid: het éne LICHT, Dat àlle dingen definitief belicht en laat verschijnen ZO ALS ZIJ ZIJN.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
