|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het woord van den dichterlijken dichtenden tolt niet op zichzelf, draait niet rond happend naar zijn eigen staart. het schiet -centrifigaal- de ruimte van ons bestaan in, doorkruist ze, en zendt ons de foto's die het ervan maakt. discoverer. openbarend met bewondering uit verwondering van het het hart verwarmende het hart versterkende ons hartelijk aangeboden wonder. voorbij de nevels, bóven de wolken, nog vérder dan de laatste ster.
dàt kàn het woord: het den mens gegeven vermogen tot articuleren, dat de heerlijke eerlijke wereld der dingen uit den chaos haalt, scheppend doet zijn. de chaos is niet het einde. is ten hoogste een uit- en doorgang naar het mogelijk onmogelijk spektakel van een geVORMde hemel op aarde. zó dat gij kunt zien dat het goed is.
dat het goed is, is het het hart verwarmend, hart versterkend ons hartelijk aangeboden goed nieuws bóven het slecht nieuws uit. dàt kàn het woord: goed nieuws zijn, den chaos van het slecht nieuws wonder lijk articuleren tot een psalm, een lof lied, een dans lied ter ere van het Woord en het WOORD. in stemmend met de EERSTE STEM. want ik geloof. credo in Deum, Patrem omnipotentem, Creatorem caeli et terrae. dàt kàn ons woord: zeggen "Er weze licht.", en zie: dàn IS er licht. het is een geloof dat bergen ver zet; een geloof als dat van een mosterdzaadje.
geen mens kan het mosterdzaadje zijn geloof ontvreemden. het is een ingeschapen, ingeprent, in de kiem verborgen vertrouwen van in den beginne, uit de Schepping én het Verbond van den Pater omnipotens, den Creator caeli et terrae. zó, door middel van de leliën op het veld, de vogels in de lucht, den vijgeboom, de tarwe en de distels, het mosterdzaadje, SPREEKT de SCHEPPER ervan tot óns over ZICHZELF én over ons. in beelden: de heldere en krachtige taal der concrete dingen onder ons, die wij mógen kunnen en - bij Gods genade- kùnnen mogen kunnen HOREN, ZIEN en TASTEN. zó spreekt god ons aan naar het door Hem Zelf geschapen en gerespecteerd op de wijze van den mens. als de mens zelf niet achteloos en onverschillig af geleid en af leidend mis leidend aan dit op de wijze van den mens voorbij gaat.
het woord van den dichtenden dichterlijken is de articulatie van dit GEHOORD, GEZIEN en GETAST spreken van god tot hem. onder ons voor ons. ons aangeboden om er niet achteloos en onverschillig af geleid en af leidend misleidend aan voorbij te gaan. de dichtende dichterlijke speelt met het woord geen spelletjes: geen kunstig, geen esthetisch, geen sociaal, geen politiek, geen erudiet, geen volks of geen elitair. hij openbaart -op ONS gelijkend- ons bestaan.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
