|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
leven is in den dood langzaam overeind komen, verrijzen. bij Gods genade. het woord is in zijn VOLheid de articulatie van dit verrijzen. OORSPRONG lijk gewoon natuur lijk uit en in den eenvoud van het hart naar het op de wijze van den mens een VORM geven aan het verrijzen. dit verrijzen TEKENEN met de ontelbare TEKENS ons in de Schepping en het Verbond gegeven.
de schoonheid geeft zich niet aan mensen prijs. haar raak- en grijpbaar willen stellen is zelfbegoocheling en bedrog, een ersatz van de schoonheid door een zelfgemaakte schoonheid, een amalgaam van in het woord aanwezige elementen. synthetische stof.
de schoonheid is onbegrijp- ongrijp- onverklaarbare natuur. geheimenis van gods eerstigheid. de "wilde en onvervalschte pracht van blommen langs den watergracht".
"Hoe geren zie 'k u, aangedaan
zoo 't God geliefde, in 't water staan.".
de dood van dit geloof is de dood van het leven, de dood van het woord. de schoonheid is "door God aangedaan". het schone woord is een in den dood overeind gekomen verrezen woord. bij Gods genade een SCHAT in een aarden pot. de SCHAT maakt den pot VOL WAARDIG. een schóne lege pot is een schone lége pot. de leegte maakt de schoonheid hol.
reële schoonheid is levensfris, levensglanzend, levensblozend. een morgen als vanmorgen: het leven beamend; tot opstaan en wandelen uitnodigend; tot genieten nopend uit en in een ongevangen onbevangen onbeschaamde dankbaarheid. schoonheid is fundamenteel wezen lijk toe komst. vooraf beelding uitgebeeld door een uit en in her innering geboren en gedoopte verbeelding.
een morgen als vanmorgen is de heldere en krachtige eenvoud zelf. een Scheppingsdaad van den Heer VOL van de WAARDE van het Verbond. de SCHAT van het Verbond in den aarden pot van den morgen. onder ons voor ons.
zijn er geen woorden voor? woorden genoeg, want die den morgen geeft, geeft de woorden. Hij maakt den morgen uitspreekbaar, geeft de dankbaarheid het woord en laat ze aan het woord komen, mens worden naar het op de wijze van den mens. Die het poëtische onder ons voor ons schept, schept in den dichtenden dichterlijken de poëzie: den aarden pot voor den SCHAT. heri, hodie, et in saecula saeculorum.
"et gratia Tua succurrente...".
poëzie is con spiratief. er is maar adem als er ADEM is. als de korte adem van den mens verrijst uit en in den langen adem van den ADEM. poëzie is een werk van langen adem.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
