|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het WOORD is wezen lijk dienen. dit is de pers ontgaan. zij dient niet, tenzij zichzelf. zij gebruikt, vooral die willen gebruikt worden om in den kijker te staan. den kijker der kudde.
de stijl van de pers is de onmacht van die zich machtig waant. want alles erin beweegt zich uit en in een waan. een eigen waan, een waan zinnigheid. zij geeft een waan zinnige versie van wat er feitelijk geschiedt. zij dient -uit en in zelfverheerlijking- de roem zucht, den machts wellust, den mammon. het is een compromis, een complot.
de pers is de reële burgerlijkheid: de geest van den proleet, de willekeur van het geweld van de machtigen. de dictatuur van den slogan en de gemeenplaats. de dictatuur en terreur van de straat. driest en drastisch. de hypocrisie van die het geweld in de wereld aanklagen uit en in een positie die zelf uitsluitend door geweld wordt in stand gehouden.
het woord van het WOORD is zachtmoedig en nederig van hart. het bevrijdt den mens van zichzelf: van zijn eigenwaan, roemzucht, machtswellust. het leeft op het veld, langs de wegen, aan den waterkant, in de lucht van het dorp. weg van het gedrijf van het bedrijf. ongenaakbaar, onaantastbaar, onverwoestbaar door het complot. gekruisigd al verrezen. àlle berekening ten spijt.
de pers is een zevenkoppige draak. de druk kunst is een monster geworden. het werk van de hand werd de hand uit de hand geslagen. wie "schrijft" er nog, dit is: de hand volgen die den geest volgt? de hand is fundamenteel wezen lijk verantwoordelijk voor het woord. zij respecteert het woord uit en in re flexie: dit teder neerbuigen over het woord.
schrijven is hand werk: zorg, bezorgheid, care, Sorge. de schrijvende hand is altijd en overal helemaal de hele mens: de éénheid van den éénvoud. zij laat het woord langzaam zichzelf worden, geeft het den tijd om zich neertezetten, te nestelen in den vasten grond van de heerlijke eerlijke bestaanswerkelijkheid. karig (dat verwant is met to care/ o.e=carian): beperkt tot waar het om gaat. een blad hoeft niet vol te staan. VOLheid is innerlijk; WAARDE. de hand wil niet bedrogen worden, en uit der aard niet bedriegen. de natuur lijke plaats van de hand is op het hart; die van het hart op de hand.
schrijven is de inventieve creatieve hand een kans geven de weelde van het woord te laten verschijnen in geuren en blinkende kleuren van LEVEN. geheime lijk geduldig, maar onweerstaanbaar als de lente, als PASEN. zij viert voortdurend het FEEST van de VERRIJZENIS. vroeg in den morgen; terwijl het nog donker is. schrijven is het LEVEN ver langen, het WOORD verder dragen mit einer kleinen Hand.
mis leiding. mis verstand. het woord van den dichtenden dichterlijken is uit zijn aard van dichterlijkheid fataal blootgesteld aan misverstand. misverstand is geweld. poëzie lijdt altijd geweld.
"Breekt deze tempel af en in drie
dagen zal Ik hem weer opbouwen.".
geweld misleidt:
"Het is goed dat één mens sterft
voor het volk. (Joh. 18/14).
poëzie is -uit haar aard van dichterlijkheid- onkreukbaar maar kwetsbaar. zij is er voor die haar geen geweld en doen: voor de zachtmoedigen, de zuiveren van hart, de armen van geest.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
