|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
verschuiving van literatuur naar waar het om gaat; van woord naar het op ONS gelijkend woord; van techniek, vormgeving, vakmanschap, naar de wonder lijke bewondering waardige als het ware gewonnen verloren overgave van vissers aan den GEEST zó dat zij getuigen. dit is: niet kùnnen niét spreken over wat zij hebben gehoord, hebben mogen zien, met eigen ogen aanschouwen en met de handen tasten. verschuiving naar fundamenteel wezen lijke gewoon natuur ljke deelname aan de articulatie van de openbaring van ons bestaan op ónze wijze bij Gods genade op ónze wijze. in den eenvoud van het hart.
god heeft het niet te min geacht tot de mensen te spreken, hen aan te spreken door het spreken van mensen, Zich te openbaren door het Woord en het WOORD. kan dan een mens het te min achten aangesproken te worden door dit spreken van mensen en in dié lijn op dié lijn te spreken en aan te spreken?
spreken is het werk van god onder de mensen voor de mensen overnemen op de wijze van de mensen. spreken is een daad van openbaring, het woord gebruiken waarvoor het werd geschapen: de VORM te zijn door een mens naar het op de wijze van den mens gegeven van de WAARHEID van ons bestaan: de Schepping en het Verbond; de andere drieëenheid.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
