|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de dorische zuil: oer eenvoud, oer zuiverheid, oer kracht. teken van het fundamenteel wezen lijk op de wijze van den mens. teken in het hart van de wereld geschiedenis. de vrucht van het in den mens werkend geheim van zijn oorsprong. de articulatie van een gezonde hand, een onverdorven verbeelding uit her innering. uit en in een onaangetaste trouw.
en altijd weer komen er mensen die deze oer dynamiek loslaten en uit dér aard ont aarden tot een van zichzelf vervreemdend alleen zichzelf voldoend spel. ont aarding van het leven van den zijn oorsprong negerenden zichzelf exstatisch bekijkenden mens. ontaarding van zijn articuleren tot gekunsteldheid. doorheen de kunst geschiedenis loopt de lijn van van zichzelf vervreemde de dingen vervreemdende mensen. de teleurgang van het teken.
echte kunst is -uit en in het op de wijze van den mens- oer eenvoudig, oer zuiver, oer helder en oer krachtig. een VORM geving aan de dingen uit en in hun tekenwaarde, hun trouw aan den OORSPRONG door den aan zijn OORSPRONG getrouwen mens. het geheim van echte kunst is de verbeelding-uit-en-in-her innering van een bewogen bewegenden mens...meer gehoorzaam aan god dan aan de mensen. dit is: fundamenteel wezen lijk oorspronkelijk uit en in zijn OORSPRONG.
schrijven is scheppen. het woord zijn bevrijd vrijen loop laten gaan los van de literatuur. gezelle fundamenteel wezen lijk het proto type van den van de literatuur bevrijden bevrijd vrijen schrijver. uniek. ongenaakbaar uniek. dorische zuil. griekse basilica. romaanse kerk. nog altijd niet teruggevonden, nog altijd wachtend op de wedergeboorte, die komen moét...uit water en GEEST.
het woord gehoorzaamt uit zijn aard gewoon natuur lijk meer aan wat van god is in den mens dan wat van den mens is in den mens. het is in het aards paradijs gebleven. als het een mens raakt, een dichterlijken dichtenden, her innert het het paradijs, roept het dien mens terug. uit dér aard is het een verbijsterend, verbazend, boeiend wereld wonder voor den eenvoudigen van hart. voor den dichtenden dichterlijken, die uit zijn aard een eenvoudige van hart is.
poëzie is articulatie van den eenvoud van het hart op grond van zending; getuigenis; betekenen van de tekens. eenvoud is de genade te mogen deelhebben en te kunnen deelnemen aan de éénheid. aan den énen Vader, den énen Zoon, den énen Geest. eenvoud is in die éénheid komen. uit dér aard is het spreken participatie aan het SPREKEN, het woord participatie aan het WOORD. sacrament. poëzie is sacrament: getuigenis uit en in zending; teken. ichtus. de dichtende dichterlijke communiceert uit en in den eenvoud van het hart met de dingen der werkelijkheid, én met het woord.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
