|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de Schrift werpt naar ons toe woorden die: én de oudste zijn; én de actueelste; én de jongste, nieuwste. dit is: op de wijze van god in Zijn sublieme goedheid voor den mens volkomen en hoogst aangepast aan de wijze van den mens.
1) de oudste. vér voorbij de oudste overleveringen van de geschiedenis. oudste transcendeert het begrip tijd. oudste is kwalitatief, kwaliteit van afkomst. ons woord is ouder dan het zelf is. het IS van in den beginne. er is een werken in dat óns werken overtreft en OP tilt bóven zichzelf. dit is het diepe geheim van het woord. in FEITE is het de heiligende aanwezigheid van den GEEST in ons woord. uit dér aard is de Schrift het proto type van ons woord, het eerste en laatste. ons woord op ONS gelijkend.
de kwaliteit van oudste is deze innerlijke heiligende aanwezigheid van den GEEST. Hij gaat ons woord vooraf en voor. Hij laat Zich in ons woord horen...als de ziele luistert. als de ziel zichzelf los laat, dit is: uit den stortvloed van woorden bevrijd, rustig gehoorzaam luistert naar de Schrift. naar
"In den beginne schiep God hemel en aarde.";
"In den beginne was het Woord.".
2) de actueelste. de meest feitelijke, werkelijke. de meest hier en nu ons hier en nu verhelderende en bekrachtigende. de meest VOL ZIN. de absolute actualiteit van het oudste woord is de heldere betekenis die het geeft aan ons hier en nu. ons hier en nu in de zoveelste MACHT. het is het LICHT van den GEEST op de ons gegeven élken morgen, élken middag, élken avond, élken nacht.
dit is: de betekenis van elken ons gegeven dag in het licht van dit LICHT; zijn overeenkomst met, zijn gelijken op het in den beginne. in feite is dat: de natuur lijke plaats van onzen dag in de Schepping en het Verbond; de belichting van onzen dag door de Schrift.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
