Aantekeningen van Ernest Bornauw
"uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren


begin boeken levensverloop contacteren

DAGboek 6/3/1986 - 17/2/1987

<< vorige << inhoudstafel >> volgende >>

15 september              Het teken van tegenspraak (Luc.17/5-10, II Tim. 1/6-8,13-10)

            een pericoop uit het evangelie mag niet "los" van het hele evangelie -en zelfs de hele Schrift- gelezen worden. elk deel heeft deel aan het geheel; aan de gehele éne jezus van nazareth, den altijd en overal helemalen. onze ervaring leert ons dat isoleren uit het geheel onvermijdelijk leidt tot verkeerd lezen, tot mis verstaan en misverstand. het hele evangelie is de achtergrond van elk deel en bepaalt den zin ervan, den geest, den GEEST van den helen énen Zoon, Die één is met den Vader.

1) de leerlingen vragen om meer geloof ("Vermeerder ons geloof."). er moet dus bij hen een sterker bewustzijn wakker geworden zijn dat het wat jezus betreft om geloven ("Gelooft in Mij.") gaat. om luisteren naar en volgen. de ergernis -die onvermijdeljk komt- is ongeloof. het kan alleen vergeven worden als er spijt is. het druist diametraal in tegen den geest van den GEEST ("Neemt u in acht...").

            de vraag om vermeerdering van geloof is een teken van de werking van den GEEST. het gebed om geloof is een her- en erkenning van den eigen aard van geloven. geloven is mógen kunnen én kùnnen mogen kunnen geloven: een GAVE van god. de mens moet langzaam zó open gaan dat hij bereid is om geloof te vragen in simplicitate cordis. zó als sint-paulus zegt en sint-augustinus: "nederig" worden, zichzelf klein maken, los laten.

2) het is goed intens aandachtig welwillend meewerkend met den GEEST te luisteren naar wat jezus naar aanleding van die vraag aan zijn apostelen zegt. die vraag zal Hem hebben geraakt, ontroerd, en Hem hebben aangemoedigd om "het LICHT op GROEN te zetten" met al den ijver voor het Huis van Zijn Vader en de menslievendheid die Hem eigen waren. menslievend ook in dien zin dat Hij de wijze van god poogt te verhelderen door de wijze van den mens.

            wezen lijk is dit: het teken van tegenspraak. de wijze van god IS wezen ljk tegen spraak, een heel àndere wereld dan de wereld van de mensen.

a) voor wie reëel gelooft, zal de moerbeiboom zijn wortels uittrekken en zich in de zee planten. geloven is een àndere kijk op de "werkelijkheid". de werkelijke Werkelijkheid is de wijze van god, voor Wie de eersten de laatsten en de laatsten de eersten zijn, de rijken de armen en de armen de rijken.

            geloven -al is het (nog) niet groter dan een mosterdzaadje- is ZIEN, zien met àndere ogen. de gedaante veràndering van de (grijze) werkelijkheid tot de Werkelijkheid van schitterend als de zo en wit als sneeuw ZIEN. dit ZIEN vergt "nederigheid", het los laten van zichzelf, van alle "eigen" dit en "eigen" dat. den nek buigen" (augustinus); schoner nog, zó als johannes "de kop tegen het HART van jezus leggen".

            geloven is de vrucht van de ons gegeven "verbeelding", die gedragen wordt door her innering door den GEEST van "In den beginne schiep God hemel en aarde" en "In den beginne was het Woord.". geloven is ZIEN dat bij god niets onmogelijk is, zoals maria hoorde toen de engel op haar woord: "Hoe zal dit geschieden daar...?" antwoordde: "Want bij God is niets nmogelijk.". voor den mens staat de moerbeiboom vast. dat is bewezen en wetenschappelijk verantwoord. goed. maar de wijze van god is ànders, en dié wijze is de wereld van het geloof, de reële Werkelijkheid van het geloof.

            johannes vertelt dit vriendelijk aanschouwelijk in zijn verhaal van jezus' verschijning aan de apostelen, vissers in galilea (Joh. 21/1-8). het is -in notedop- de hele verbijsterende verbazende boeiende wonder lijke geschiedenis van zijn geloof: eerst ziet hij den man ("Maar de leerlingen wisten niet dat het Jezus was."); en dan -plost, als bij wonder- ZIET hij dat die man jezus is ("Het is de Heer!"). geloven is gevoelig geworden zijn voor de fundamentele wezen lijke existentiële gedaante veràndering van de werkelijkheid tot WERKELIJKHEID. van gods intens aandachtige aanwezigheid onder, met en in en voor  ons.

b) nog -zeker in onze in onzen tijd zo bijna brutaal dictatoriaal voor intermenselijke relaties gevoelig gemaakte oren- sterker tegen spraak is de voorstelling van de "onnutte kenchten". en tóch. dààr is het "Geef aan de keizer..., en geef aan God..."; en hiér is het de knecht en de Heer. hiér is het de plaats van den knecht en de plaats van den Heer. de knecht staat niet bóven den Heer; en ook niet op gelijke hoogte.

            geloven is maar mogelijk als de mens op zijn plaats blijft, zijn plaats herkent en erkent en "nederig" aanvaardt. dit is: welwillend volgzaam luistert en gehoorzaam dankbaar meewerkt. opstand en weigering zijn eigenwaan en hoogmoed. dankbaarheid hoort den knecht. en het hoort den knecht "zijn plicht te doen" zonder enige pretenties.

            geloven is het antwoord van den bevrijd vrijen mens op de uitnodiging van god. een vrij en vrolijk ja woord. vol vertrouwen. vol van een innige vreugde de knecht te mógen kunnen en te kùnnen mogen zijn bij Gods genade. geloven is de wonder lijke houding van een rustig en geduldig niet rekenenden en a fortiori niet berekenenden hartelijken mens, die met het hart bij den HEER -Die onze dankbaarheid waardig is- is. bij god komt men niet aandraven met humanistisch humaan sociaal partnership en "vakbond". de relatie tussen god en den gelovenden mens is wederzijds hartelijk omdat de gelovende zijn plaats gevonden heeft en vrij en vrolijk op zijn plaats blijft.

            vermeerder ons geloof. jezus heeft hun geloof groot gemaakt door Zijn GEEST op pinksteren. de komst van Zijn GEEST is niet vergeefs geweest. zij konden niet langer niét spreken over Diengenen van Wien hun hart vol was. ook niet voor sint-paulus. hij brandt zó als zij. want jezus is een vuur komen brengen en Hij wil dat het brandt. in de Kerk. in die aan God behoren, die het huis van den HEER zijn.

                        "Daarom herinner ik u eraan dat gij Gods

                        genade moet doen opleven, die gij door

                        mijn handoplegging verkregen hebt."(II Tim. 1/6).

de Kerk is een gemeenschap van "onnutte knechten" van den Heer. in eenvoud van het hart en heerlijke eerlijke beschikbaarheid. zonder "vakbond".

<< vorige << inhoudstafel >> volgende >>


begin boeken levensverloop contacteren

Ernest Bornauw /Provijnsstraat 2 /3020 Herent /België
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
Als gebruiker mag u het werk kopiëren, verspreiden, tonen en op- en uitvoeren onder de volgende voorwaarden:
• Naamsvermelding. De gebruiker dient bij het werk de door de maker of de licentiegever aangegeven naam te vermelden.
• Niet-commercieel. De gebruiker mag het werk niet voor commerciële doeleinden gebruiken.
• Geen Afgeleide werken. De gebruiker mag het werk niet bewerken.
• Bij hergebruik of verspreiding dient de gebruiker de licentievoorwaarden van dit werk kenbaar te maken aan derden.
• De gebruiker mag uitsluitend afstand doen van een of meerdere van deze voorwaarden met voorafgaande toestemming van de rechthebbende.
Het voorgaande laat de wettelijke beperkingen op de intellectuele eigendomsrechten onverlet.
Bewerkt voor internet door Bart De Wolf
desheerens.com is online sinds januari 2005