|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het feest van Allerheiligen is een "hoogfeest". de gelovigen vieren de onverbrekelijke eenheid van wat johannes noemt het "thans zijn wij" en het "wat wij zullen zijn". dit is de fundamentele gelovende blik op ons gehele bestaan: ons hier en nu uit en in het vóór naar het nà toe. de heiligen die wij gedenken zijn al in het nà: weg uit den tijd in de eeuwigheid. onze "kop" botst er erg tegen aan, maar ons "hart" is er rustig bij als het bij den HEER is. bij den Vader.
1) johannes' uitgangspunt is zijn geloof in God, den Vader. hij heeft jezus over Hem horen spreken met hart en ziel en -vergeten wij dit maar niet- hij heeft zijn "kop" neergelegd tegen het "hart" van jezus. johannes geloofde uit en in zijn liefde voor jezus. en deze houding is de hoogstand bij uitstek van elken gelovenden. johannes heeft dat voor altijd en overal helemaal gezien. (deze drie verzen beginnen met "ziet" en eindigen met "zien zoals Hij is", volledig in de lijn van den heerlijken aanhef van zijn eersten brief: "...wat wij met onze ogen hebben gezien, wat wij mochten aanschouwen..." en van zijn accentueren van dit [gelovend] zien in al zijn geschriften).
de Vader heeft ons lief met een grote liefde, zó groot dat wij Zijn kinderen zijn. "thans" zijn wij Zijn kinderen. dit is de VASTE grond van johannes' geloof, de onverwoestbare hem geestdriftig bewegende overtuiging hem door jezus meegegeven voor zijn gehele verder leven. "Thans reeds zijn wij kinderen Gods.".
men zegt: dat godsbeeld doet het niet meer in onzen vaderlozen tijd. men dringt den gelovenden driest een massa op en wil hem onder een berg on zin begraven. en toch. en tóch "Ziet hoe...". het is de VASTE grond, het WOORD Dat onder ons woont en ons hart doet zeggen: "Onze Vader", "Abba, Vader". vitaal dynamische gelovende liefde, die OGEN krijgt voor den ongehoorden rijkdom van de Werkelijkheid VADER en de werkelijkheid kinderen van den Vader. johannes wist ervan.
2) zó scherp dat hij helder het verschil zag tussen "de wereld" en "ons". dit verschil volgt gewoon uit "omdat zij Hem niet kent". johannes, de donderzoon, de radicale-uit-liefde, gaat hier krachtig in tegen de onzinnige nivelleringszucht van onzen tijd. tegen de "wereldse" humanizering, het zich driest uitstallend "niet kennen van de Vader". in feite is dit "donderen" te zelfder tijd een door zijn liefde voor jezus gedreven opkomen voor jezus, een verwoed aandringend ijveren voor zijn "Geliefden", de KERK van Christus, de kinderen van den Vader. een ijveren voor geloven.
3) want wat johannes heeft "gezien" is alleen zichtbaar door het geloof. wat wij zulen zijn "is nog niet openbaar geworden".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
