|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de geschiedenis spreekt klare taal. tempels vergaan tot nog wat fundamenten, wat overeind gebleven zuilen, een "klaag"muur. de stenen houden geen stand. vroeg of laat zullen ook de kathedralen sneuvelen. dit is: tot reële dimensies terugkeren, tot de maat van den mens. tot zijn wijze.
gods wijze is echter groter dan die van den mens. waar stenen vallen, blijft god overeind. de geschiedenis gaat aan Hem voorbij. en dàt laat jezus horen in Luc. 21/5-19. Kann keine Trauer sein.
1) zó spreken de mensen: "...dat hij (de tempel) versierd was met prachtige stenen en geschenken", alsof jezus dat niet gezien zou hebben, niet bewonderd en gewaardeerd. alsof Hij met de ogen in zijn zak loopt en met den kop in de wolken. maar Hij ziet vérder. gewoon als realist ziet Hij dat vroeg of laat "geen steen op een steen zal blijven". Hij schakelt gewoon de geschiedenis in de geschiedenis in en probeert de "dromers" uit den "droom" te helpen.
- alsof dit stenen gebouw het nec plus ultra, het enige
en àlles is, waarmee de geschiedenis staat of valt;
- alsof Jahweh gedwongen kan worden de geschiedenis te
forceren en over alles heen Zijn hand beschermend
over den tempel te houden;
- alsof het voor den mens van hier en nu volstaat van de voorouders een erfenis gekregen te hebben om zelf
gerechtvaardigd te zijn.
Hij steekt den vinger in de wonde van een onverantwoord zelfvertrouwen, om te genezen, uit den droom in de werkelijkheid van de reële relatie van den mens met god te brengen.
2) zij vragen wanneer en wat het teken zal zijn. vragen van mensen met een "kort" geheugen (herinnering) en een kort gezicht. en jezus laat het erbij. Hij breekt het gesprek af en heeft het -on logisch- plots over datgene waar het "eigenlijk" om gaat: den dienst van God.
past op met het voorspellen van tijden en wijzen op tekens. velen zullen -en dan nog in Mijn naam- komen aandraven met tijden en tekens. de tekens van den tijd en dat gij van den tijd moet zijn, moet mee gaan met den tijd. "Gaat hen niet achterna...schrikt er niet van".
de geschiedenis gaat haar gang, de geschiedenis van de mensen. en uit der aard is dit een wisselwerking van goed en kwaad, van geloof en ongeloof in Mij en den Vader en den Geest. "Volk zal opstaan tegen volk...". tempels zullen vallen. "Maar...". en dan: "schrikt niet", als voorbereiding op wat volgt en waar het eigenlijk om gaat: om den tempel "niet uit stenen gemaakt" maar "in geest en waarheid"(Joh. 4/19-26). de Vader moet geëerd en aangebeden worden in Christus.
"Ik weet dat de Messias komt (die Christus
genoemd wordt.). Wanneer Die komt, zal Hij ons
alles verkondigen . Jezus zeide haar: Dat ben
Ik, die met u spreek.".
dit is: de Vader moet geëerd en aangbeden worden in jezus' (die Christus genoemd wordt) Naam. en dàt is de GROND van de geschiedenis, de ZIN van al wat gebeurt van in den beginne, uit Schepping en Verbond.
3) Zijn leerlingen zullen vervolgd worden "om Mijn naam", om hun getuigen voor Hem. de reële afbraak van den tempel is de afbraak van Christus: den Vader, den Zoon en den Geest, Die Hun aanwezigheid onder ons in de handen van "de leerlingen" hebben gelegd. "de leerlingen" afbreken (vervolgen) is Christus afbreken; hun getuigenis verwerpen is Christus verwerpen. en dààr aan denkt jezus als zij Hem over den tempel spreken.
van wie "de leerlingen" afbreekt, blijft geen steen op een steen. hij breekt zich zelf af omdat god Zijn kerk in de handen van mensen, van "Mijn leerlingen" heeft gelegd. hùn getuigenis aanvaarden is zichzelf opbouwen uit en in eenvoud van het hart.
4) en zó laat jezus het "schrikt niet" van daarstraks opgaan in: "Neemt dan bij uzelf het besluit niet erom
bezorgd te zijn hoe gij u moet verdedigen.
Want Ik zal u een taal en wijsheid geven, die
geen van uw tegenstanders zal kunnen weerstaan
of weerspreken.".
en waar is de tempel gebleven? hier: dat geen steen op een steen zal blijven; dat vroeg of laat de kathedralen zullen vallen, maar nooit de geest en de waarheid van het geloof voor die standvastig blijven. en zó betekent dit voor onzen tijd dat geloofs afval, kerk afval, verschijnselen van niet meer dan van de geschiedenis zijn. dit is: voor een tijdje, op een plaatsje, in omstandigheidjes, MAAR nooit definitief. "Want Ik zal u een taal geven" als zij u tegenspreken, u weg spreken, dood spreken, of dood zwijgen. en "Ik zal u wijsheid gegven" als zij u willen misleiden door "denken": dat God dood is, de kerk voorbijgestreefd, en de mens weldra geëmancipeerd tot eindelijk een "vrije" mens, het woord een "vrij" woord zal worden.
het antwoord van jezus op de pracht van den tempel culmineert in een aanmoedigend woord zich "onbezorgd" aan Hem toe te vertrouwen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
