|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Uw geloof heeft u gered.". geloven, geloof, zijn niet in begrippen uittedrukken. de feiten (van begripsmatige formuleringen) bewijzen reuzegroot de mislukking van de poging tot dergelijke "greep". hij is een machts greep, een grijpen naar het gewoon natuur lijke oorspronkelijk ongrijpbare.
laat af.
wat geloven en geloof zijn kan (alleen) worden afgelezen van wat er gebeurt, van het geschieden van geschiedenissen. geloven heeft plaats. of niét.
- de blindgeborene "wierp zich vóór Hem neer";
- "De man die Jezus heet, maakte slijk...":
- "Zijn buren nu en zij die hem vroeger als bedelaar
hadden gekend, zeiden...";
- "Men zei hem dan: 'Hoe...";
- "Ook de farizeeën ondervroegen hem...".
geloven, geloof, komen te voorschijn in een verhaal. het verhaal geeft ons een vermoeden, een bewust wording, een besef van wat geloven en geloof zijn. wat er gebeurt (wat een mens doet), gaat volkomen volgens de wijze van den mens (die uit zijn aard een sprekende is) gewoon natuur lijk gepaard met woorden: "Heer, ik geloof. En hij wierp zich vóór Hem neer.". een mens is zichzelf als zijn woord hetzelfde uitdrukt als zijn doen. en viceversa.
de gelovende dichtende dichterlijke spreekt doende, doet sprekend. dit is: uit en in de éénheid, de éénvormigheid van zijn doen en spreken.
- Heer, ik geloof (op Uw woord).
- Hij wierp zich (op Uw woord) vóór Hem neer...
- Hij ging er (op Uw woord) heen, waste zich...
en kwam ziende terug. er gebeurt een kunnen zien, een gedaante veràndering zó danig dat "anderen zeiden: 'Neen, hij lijkt op hem'". geloven heeft iets te maken met een soort zien. zó danig dat wat de gelovende doet ("Hij ging er heen, waste zich...") en zegt ('Heer, ik geloof;") gezien moet worden als een uiting van dit zien. en wel een steeds helderder wordend zien: gij ging er heen, waste zich, groeit naar hij wierp zich vóór Hem neer.
het verhaal van deze gelovende is duidelijk genoeg. het kan elke commentaar missen. het is het duidelijkst zonder commentaar, sine glossa. Der Starke ist am mächtigsten allein.
de dichtende dichterlijke is gewoon natuur lijk OORSPRONG lijk (op ONS gelijkend) op het woord van jezus van nazareth ("Gij zult Mijn getuigen zijn;") GETUIGE.
"Wat wij hebben gehoord, wat wij met onze
ogen hebben gezien, wat wij mochten
aanschouwen en onze handen mochten tasten
met betrekking tot het Woord des Levens...
dàt VERKONDIGEN wij ook aan u."(1 Joh. 1/1+3).
de dichtende: gegrepen door het DICHTERLIJKE van gods aanwezigheid onder ons, van gods mensvriendelijkheid, wordt wonder lijk door den GEEST gedreven dit gegrepen zijn uit te spreken. dit is: te dichten. zijn dichten is "gebouwd op het fundament van de apostelen en de profeten, terwijl de hoeksteen Christus Jezus Zelf is, Die het hele bouwwerk in zijn voegen houdt."(Ef. 2/20). en dit komt volkomen overeen met de bedoeling van zijn Schepper: het werk van Zijn Zelfopenbaring aan de mensen onder de mensen aan de handen van mensen voor de mensen toetevertrouwen. de hoogste mensvriendelijkheid.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
