|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
god schept den mens. de wijze van god schept de wijze van den mens. de wijze van den mens is uit der aard wijze om god te kennen. gewoon natuur lijk, in en uit den eenvoud van het hart. het is de hoogste leeskunst.
de leeskunst gaat de schrijfkunst vooraf. schrijven is het gelezene articuleren (een VORM geven). de GEEST leert den mens lezen. dit is: god ZIEN. dit is: op de wijze van den mens doordringen tot de wijze van god; de wijze van god herkennen in de wijze van den mens. dit is: uit en in den OORSPRONG op ONS gaan gelijken. en het woord volgt de herkenning, de her innering.
dichten is articulatie van her innering; een VORM geven aan het GEZIENE. de SCHRIFT is de hoogste poëzie. het meest sprankelende (vonken afgevende) woord. het Woord en -als VOLTOOIING ervan- het WOORD geworden woord. dit is: de wijze van den mens OP getrokken tot haar hoogste helderheid en kracht.
het WOORD heeft onder ons gewoond en woont onder ons uit en in het getuigenis van getuigen, de overtuiging van overtuigden. een ongehoord WONDER; het WONDER bóven wonder.
"Waarachtig, uit Zijn volheid ontvangen
wij allen de ene genade na de andere."(Joh. 1/16).
johannes stond in de kern van het dichten.: genade na genade ontvangend uit de VOLHEID van het WOORD woord na woord articuleren uit en in het WOORD. het WOORD werkt voortdurend creatief in het woord. het schept voortdurend het woord. dit is de geboorte van den dichtenden. dit is zijn doopsel uit water en GEEST.
de SCHRIFT mógen kunnen lezen en kůnnen mogen kunnen lezen is de "goede grond" voor het dichten van den dichtenden. het is genade. het is waar het wonder van het woord begint, het schitteren als de zon en wit zijn als sneeuw. het spreken dat ons overtreft, dat groter is dan wij, dat verder reikt dan ons stamelen en dat ons in zijn greep houdt altijd en overal helemaal.
"Soms denk ik, ik wil er niets meer van
weten; ik spreek niet meer in Zijn naam.
Maar dan laait er een vuur op in mijn
hart, het brandt in mijn gebeente. Ik
doe alle moeite om het in bedwang te
houden, maar het lukt mij niet."(Jer. 20/9).
MAAR: het verbijsterende, verbazende, boeiende wonder lijke KEERPUNT, de genadeloze GENADE SLAG. de wijze van den mens in den greep van de wijze van god. een bevrijde vrijheid. de vrijheid van een vrij en vrolijke liefde. het bevrijd vrije woord is groter, wonder lijk méér zeggend, een SCHAT in een aarden pot.
de Schepping van god verschijnt in de schepping van den mens. er is geen grandioser waardering van en vriendelijkheid voor den mens denk- en voorstelbaar door den mens dan deze gewoon natuur lijke trouw van god aan Zijn Schepping. als gij dŕt hebt gezien, zijt gij gered. uw geloof is uw redding. uw geloof bevrijd uw woord tot: in de wereld, maar niet er van. tot in uzelf, MAAR niet van uzelf. en dit is het geheim van den dichtenden dichterlijken. uw woord komt als een dief, in den nacht.
"Wij hebben de hele nacht gevist,
en niets gevangen...
Werpt uw netten aan de andere kant...
Op Uw woord...".
dit is: ónze moeite; gods moeiteloosheid; onze bekering.
schrijven is god werk geven. Hij vraagt niets liever omdat Hij leeft. alleen een dode is werkelijk werkeloos. god werk geven is de hoogste daad van erkenning. dit is: de hoogste vorm van "moeten schrijven". god wacht op ons. nu de SCHRIFT is afgesloten, schrijft de dichtende dicherlijke HAAR in de geschiedenis in zijn tijd en op zijn plaats verder. rijker dan een kopie: schitterend als de zon en wit als sneeuw.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
