|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
********** is het niet zó dat het verstand struikelt juist op het moment dat het meent vast op de voeten te staan. en dat is op zijn minst een komisch geval (zie wat er gebeurt als er ijzel op den weg ligt.). het is het (anders dan het geaffecteerd) stotteren van een welsprekend geleerde: een struikelen over het woord doordat men het niet kan lezen.
want met het woord moet men oppassen omdat het fundamenteel wezen lijk dubbel zinnig is. wie zich met één zin op weg waagt, loopt zich vast. zó loopt het verstand zich vast. het wil -uit zijn aard- verstaan en wordt "bekoord" zich te beperken tot het rationele, "objectieve", dat uit zijn aard maar één kant van de werkelijkheid is. en zó loopt het zich vast in het begrippelijk aspect van het woord.
maar het woord is -als articulatie van de (hele) werkelijkheid, de werkelijkheid zó als zij is- oneindig rijker. het schittert als de zon en is wit als sneeuw: een "verschijnsel" dat niet door het verstand te zien is. voor het verstand zelf als dwaas, als on redelijk overkomt. als on menselijk zelfs. als den mens vernederend en verknechtend. dŕn is het verstand op hol geslagen, is het vooraan aan de tafel gaan zitten, op de eerste plaats.
de heerlijkheid van het woord is zijn dubbel zinnigheid: de verrijking van den enen zin door den anderen. de verheldering van het diesseits door het jenseits. de schittering van de reële realiteit. splendor veri. de aanwezigheid van god onder ons is ook een FEIT in de DUBBEL ZINNIGHEID van het woord. in ons spreken. dŕt wil zeggen: dat de wijze van god verborgen ligt in dit fundamentele aspect van ónze wijze: in ons spreken; in ons woord. ons woord is twee wijzig, dubbel wijzig. het is de wonder lijke vereniging van het goddelijke en het menselijke uit en in de Schepping en het Verbond, het van in den beginne op ONS gelijkend.
ons woord is kostbaar. niet op de eerste plaats als prestatie van het redelijk wezen, dat een mens is, maar wel van den -met Zijn Schepper door het Verbond verbonden- koning van de Schepping door het door den Schepper gewilde op ONS gelijkend. het woord is een koninklijke gave, het kostbare geschenk van een verbijsterende verbazende boeiende wonder lijke beminnelijke mensvriendelijkheid.
mógen kunnen LEZEN, mógen kunnen SPREKEN: het langzaam op zijn plaats komen van den mens; het langzaam hier en nu meescheppen aan de Schepping. het vrij maken van de schepping door het vrije woord. een koninklijke roeping. de (morgen) zon laten opgaan over het dorp.**********
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
