|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
er is een "wijsheid" van mensen en een Wijsheid van gods GEEST. als die van den mens niet "overschaduwd" is door Die van den GEEST blijft zij een machteloze menselijke constructie, een huis op zand gebouwd.
er is "poëzie" van dichters en poëzie van god. poëzie verschrijdt de menslijke constructie als zij "overschaduwd" is door gods poëzie: Zijn dichterlijke aanwezigheid onder ons in Zijn Schepping en Zijn Verbnod.
1) "Wat zijt gij gaan zien? Een riet bewogen
door de wind? Iemand in verfijnde kleding?"
(Matt. 11/8-9).
- een riet: wegenweer gewaaid door "de geest van de tijd", de "tekens der tijdjes", de "gevoeligheden van het moment", de "accenten" van de mode, het driest gelal van "journalisten" en "critici", het cynisch spel van de "publiciteit".
- verfijnde kleding: estheticisme. dit is: het beperken van het woord tot een samenraapsel van versieringen, een "spel" met de uiterlijkheden, dat de innerlijke kracht verkracht en den impact van het woord ontkracht tot "stijl", tot een voos maniërisme tot vermaak van de "galerij".
het wegenweer waaien en het pedant zich uitdossen in verfijnde kleding brengen de poëzie om. zij zijn een surrogaat, de decadentie van de poëzie, voer voor een los geslagen verdwaasde waanzinnige wereld. DRUG. opium voor het "volk".
johannes de dopr was
"een profeet...ja, zeg Ik u,
zelfs meer dan een profeet...
De vriend van de bruidegom...
die staat te luisteren of hij hem hoort
en al vol blijdschap is als hij de stem
van de bruidegom hoort."(Joh. 8/29-30).
dàt is het "beeld" van den dichtenden dichterlijken.: vriend van den Bruidegom, die staat te luisteren en vol blijdschap is als hij Zijn stem hoort. want het wezen van den dichtenden dichterlijken is: vrij en vrolijk te luisteren naar den stem van den Bruidegom uit en in het zelfverstaan van "Hij moet groter worden, maar ik kleiner". dàt is zijn vreugde, en zij is volkomen. en dit werd geschreven door den evangelist johannes, den dichtenden dichterlijken, den "mond van de Bruidegom". een visie die doorloopt naar alle dichtende dichterlijken van àlle tijden.
een visie van paulus ook:
"Ik verstout mij niet over iets anders te
spreken dan over hetgeen Christus
door mij tot stand heeft gebracht"(Rom. 15/18);
"Het woord dat ik u verkondigde had niets te
danken aan de overredingskracht van de
wijsheid, maar het getuigde van de kracht
van de GEEST."(1 Kor. 2/4).
de helderheid en de kracht van ons woord komen uit de "overschaduwing" van gods GEEST. naar wie zoudt gij gaan? naar de rieten door den wind heenenweer gewaaid? of naar die in verfijnde kleding gedost zijn? gij gaat naar johanes en paulus. gij hoort -als een boom in het BOS- bij de dichtende dichterlijken, de "door de Geest overschaduwden": schrijvers van de Schrift en hun "soortgenoten".
"Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven."
********** in dit poëtisch credo wil ik, zó als de graankorrel, LEVEN en sterven. gij doet, ondanks alles, gewoon voort."**********
dàt "zagen" zij verlicht door den Heiligen GEEST toen de pinkstergeest over hen neerdaalde en de wijze van den mens in hen OP trok en VOLtooide door de wijze van den Vader, den Zoon en den Heiligen heiligenden Geest. woorden van eeuwig leven. dit is: die de dingen lichtend maken van ZIN; die de geschiedenissen om wentelen en VOL maken. in feite die den dood om brengen en ons leven kleuren tot LEVEN met de kleuren van den REGENBOOG.
poëzie is: woorden van LEVEN waarin de bomen en de bijbel elkaar ontmoeten; die, gratia plena, vervuld zijn van den Heiligen GEEST
"Et benedictus fructus ventris tui.".
het woord van den dichtenden dichterlijken is, ontvangen door den Heiligen GEEST, een gezegende vrucht, een goed gezegde vrucht. goed gezegd doordat de wijze van den mens "bevrucht" wordt door de wijze van god.
en dit is het geheim van het mogelijk onmogelijke. de GEEST maakt het onmogelijke mogelijk. ongrijpbaar en onverklaarbaar voor ons, maar voor die het in de lijn op de lijn van gods intens aandachtige aanwezigheid onder ons ZIEN zó als het te voorschijn komt in de bomen en in den bijbel. epi fanie. poëzie als epi fanie: het verschijnen van gods WOORD in en door óns woord. het woord dat de dingen LICHT en KRACHT geeft ten bate van ons LEVEN. het is méér, meer dan een vrucht van denken, van reflectie. het is een verbijsterend verbazend boeiend wonder lijk schouwen "ute minlijcken merkene".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
