|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de platgetreden taal. dit gemakkelijk praten. in snelheid getraind. als uit het hoofd geleerd, niet op zijn mond gevallen, voor de vuist, met kennis van zaken van den betoverenden taaltoveaar, den goochelaar met de taal van de straat, met de kneepjes van het vak, de welsprekende nietszegger, de vlotte rijmelaars.
en tóch: spreken is moeilijk. het dwingt tot langzaamheid, tot een bedachtzaam vóór zich uitkijkend voetje voor voetje voortgaan, dat intense aandacht voor de woorden mogelijk maakt. de vlotte, snelle, welbespraakte holt aan de woorden voorbij in een stroomversnelling. naar het hart ("de gevoeligheden") van het publiek, dat in zijn oppervlakkigheid wel het gezoef van een stem (flatus vocis) hoort, maar geen zin.
iets zeggen doet de langzame, bedachtzame, moeilijke spreker. de man van de oude woorden, die nooit iets van hun oorspronkelijke betekenis verloren hebben. men zegt: de oude woorden moeten worden vernieuwd, aangepast aan onze hedendaagse andere en dus nieuwe situatie. men vergisse zich niet. de mensen moeten worden veroud. dit is: leren hun nieuwe situatie ontdekken in de oude woorden; leren graven naar den grond van de woorden: hun waarheid van in den beginne.
de woorden hebben het nooit begeven. de mensen wel. de woorden waaien niet weg en weer met elken wind. de mensen wel. de woorden gaan niet uitgedost in verfijnde kleding. de mensen wel. papier is gewillig, en ook de pen. maar niet de woorden, want de woorden hebben een pact gesloten met de dingen, en ook de dingen begeven het niet. nooit begeeft het de waarheid der dingen en van het woord. zij zijn voor de waarheid van in den beginne en leggen als vanzelf de leugen bloot.
de waarheid der dingen verschijnt in het woord; de waarheid van de woorden in de dingen. beide zijn beide. het is de natuur lijke plaats van de dingen en de mensen van in den beginne in de Schepping en het Verbond. "met kennis van zaken". met échte kennis.
spreken is met échte kennis van de dingen de dingen articuleren. een vorm geven aan wat de dingen openbaren, dit is laten verschijnen voor den mens op de wijze van den mens. den totalen mens van ziel en zinnen, hart en verstand, en zijn door her innering gedragen verbeelding. het is het verbijsterend verbazend boeiend wonder lijk méér, veel meer dan een louter weten met verstand en geheugen. het is een VISIOEN.
de rijkdom van het "met kennis van zaken" is de ruimte van "woorden van eeuwig leven". de ruimte van eeuwig leven overstijgt on eindig de starheid van de gemeenplaats. wie iets te zeggen heeft en het wil zeggen, wentelt de gemeenplaatsen in de "taal" om en haalt ze overeind tot schitterend als de zon en wit als sneeuw. hij spreekt voetje voor voetje en uit der aard langzaam en moeilijk.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
