|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
********** vooral niet het leven verlagen tot "poëzie". vooral de poëzie OP heffen tot het leven. de natuur lijke plaats van poëzie is aan de voeten van het leven als dienstmaagd van het leven. als "ancilla Domini".**********
de GEEST is de trooster. de enige echte. Die uit komst biedt op de wijze van UITZICHT. "Want voor/bij God is iets onmogelijk.". de uit komst ligt VERDER, voorbij het prangende hier en nu, voorbij óns gzichtsveld. mensen kunnen alleen troosten als zij "vervuld zijn van de Geest". troost bloeit op uit en in GELOVEN in "En God zag dat het goed was.". óók als wij het -hier en nu- niet zien. het geheim van den troost is: "Maar op Uw woord". de uit weg ligt verder dan onze neus lang is. het geheim van onze wijze is geduldig weer een stap zetten. tóch weer een stap: "One step enough for me.". de uit weg IS er, al zien wij dien pas achteraf.
dit "achteraf" is een wonder lijk verschijnsel onder ons. het is een fundamenteel wezen lijk kenmerk van het op de wijze van den mens.
- johannes HOORDE, ZAG en TASTTE "achteraf" wat hij had gehoord, gezien en getast. uit der aard schreef hij "achteraf".
- de hele Schrift is wezen lijk "achteraf" geschreven, van vóór naar àchter, stroom opwaarts. dit is: her innerend. want de "toekomst" ligt "in den beginne". de VOLheid van ons hier en nu IS -verborgen- wat op ons toe komt uit en in het in den beginne.
- de waarde van een mens verschijnt "achteraf", ver voorbij zijn hier en nu als "de vruchten van de boom". aan de vruchten kent men den boom.
"Iedere boom die geen goede vruchten
draagt, zal omgehakt worden en in
het vuur geworpen;"(Matt. 3/10).
- merk waardig
"dat God de macht heeft om uit deze stenen
voor Abraham kinderen te verwekken."(3/9).
de -vermeende- zonen van abraham, de zonen van buiten af, de zonen der illusie. der WET: "adderengebroed". de zonen der vergissing omtrent de fundamenteel wezen lijke wijze van den mens: het miskraam van de "geboorte uit het vlees". de "geboorte uit de Geest" kan stenen tot kinderen van abraham maken. dit is: een woord op de wijze van den mens uit het water laten oprijzen verrijkt met de wijze van god. tot poëzie.
"Als de kinderen mochten zwijgen,
zullen de stenen spreken.".
het kleed van kemelhaar: de ascese van den dichtenden dichterlijken. binnen de "beschaving" en de "cultuur" onbegrijpelijk en "on(aan)gepast". wat zijt gij dan gaan zien? waarom zijn heel judea en de jordaanstreek "weggelopen"? waarom heeft niemand hem uit de gevangenis gehaald? en waarom jezus niet? het -voor ons verborgen- "achteraf". johannes leeft. alleen als het leven het woord oproept, kan het woord het leven oproepen.
er is de wijze van god, de wijze van den mens, de wijze der dingen. de wijze van god is scheppen uit liefde; de wijze van den mens is deelname aan de schepping uit deelname aan liefde; de wijze der dingen is er geschapen te zijn en uit der aard een TEKEN te zijn van gods liefde en de deelnemende liefde van den mens. de grond van hun symboliek is het SAMENkomen uit en in den OORSPRONG lijken SAMENhang van god, de mensen en de dingen.
- god schept het TEKEN in de dingen. dit is Zijn eerstigheid;
- de mens ontdekt de TEKENS, "leest" ze en articuleert ze als
tweede;
- de dingen "geven hun TEKEN prijs" aan den luisterenden
mens.
symboliek is prijs geven vanwege de dingen, ontdekken en een VORM geven vanwege den mens. zij heeft plaats uit en in SAMENwerking van den mens en de dingen bij Gods genade. dit is de door god gewilde verrijking van de wijze van den mens door de wijze van god "met medewerking van" de wijze der dingen. tot "kennis van zaken": de "kennis" van de dingen openbaart den mens de "kennis" van god, en uit dér aard de "zelf kennis". symboliek heeft plaats uit en in "kennis van zaken".
symboliek gebeurt in trouw aan de dingen. zij rijst op uit de dingen als inherent aan de dingen, als de dingen ingeschapen. de mens kan het TEKEN in ze alleen ontdekken uit en in gehoorzaamheid. de pretentie van de ratio verduistert het TEKEN. symboliek is nooit alleen maar rationeel, alleen maar een constructie van het spel van het verstand.
de Schrift staat bol van de trouw aan de dingen. Zij schittert van den eenvoud van het hart ("On ne voit bien qu'avec le coeur."). voortdurend verschijnen de dingen onder ons voor ons als TEKEN van de wijze van god onder ons voor ons. schitterend als de zon en wit als sneeuw. de schrijvers van de Schrift zagen den hemel met de voeten op den grond; in SAMENwerking met de dingen de dingen onthullend uit en in hun ervaring (door naderen en scherper toekijken) van "de grote daden van de Heer". als dichtende dichterlijken.
poëzie gebeurt uit en in de (uit eenvoud van het hart geboren) trouw aan de dingen. de dichtende dichterlijke articuleert de werkelijke wijze van den mens uit en in "de daden van de Heer", de wijze van god onder ons voor ons. poëzie is het feest van de TEKENS, de viering van het sacrament van god onder ons. poëzie: het geheim van "de toegevoegde waarde".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
