|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
geloven is altijd en overal helemaal doordrenkt zijn van het VISIOEN. het zaad valt overal. de vraag is alleen of de mens rots is, of "verharde" weg, of distels en doornen, of "goede aarde". er is het mysterie van de vrij en vrolijke ontvankelijkheid, de tedere toegankelijkheid; er is het mysterie van de weigering, den waanzin van de geslotenheid. en de zon zit zó hhog dat zij schijnt voor elken mens.
de KIEM van het LEVEN is vertrouwen, overgave met de ogen dicht en het hart open. de mens is liefde naar het beeld van god. leven is het langzaam VOL wassen van de KIEM, van de LIEFDE. uit en in bevrijding. de dynamiek van de KIEM is de ingeschapen ingeboren logica van den mens, wezen lijk zacht, mals en glimmend. het mysterie van de "verharding" zaait den dood in den mens onder de mensen.
onze tijd is een tijdje van "verharding", van "hard maken". een hart loos hard maken van het malse, tot het WOORD van god toe. de mensen hebben het verstand verloren. de winst van de rede is het verlies van het verstand, de waanzin van de wereld. geloop van mensen.
jezus van nazareth ging (om te onderrichten) zitten. wij weten niet eens of er ook maar iets werd opgeschreven van wat Hij zegde terwijl Hij het zegde. laat staan of Hij controleerde wat er geschreven werd. Hij was compleet vertrouwen in rustige overgave aan Zijn leerlingen. het WOORD vertrouwde Hij toe aan het woord. dit is het hoogste vertrouwen in die op Hem vertrouwden. dit is "zitten". Hij telde Zijn woorden niet. Hij woog ze, en vertrouwde ze toe aan het hart. de leerling van jezus "loopt" niet. hij "zit". hij reikt de woorden van het WOORD over, geeft ze door. en dit is ànders dan: ruim genoeg tussen den stortvloed van woorden van die "lopen". alleen woorden die wegen, wegen door.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
