|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het beeld is de verschijning van de aarde verVOld door den hemel; van de dingen verVOld door den GEEST, door het TEKEN dat in ze werd gelegd in den beginne. het beeld is verVOLde aarde, beADEMde aarde. het is de platte aarde overeind. openbaring van de Schepping en het Verbond.
de platte aarde is de "vernedering"" van den mens door mensen die de aarde plat houden en den mens plat duwen "met vuile handen". dit is: het dichterlijke der dingen ont luisteren en met vuile vingers vervuilen. en het wordt ondraaglijk, want het gaat tot het "Cupio dissolvi..." en het "Amen, Heer Jezus kom!" toe.
de GEEST van jezus is een drastische drang naar de vrijheid uit bevrijding, naar het Rijk dat in de wereld niet vàn de wereld is. "Lazarus, kom er maar uit.". de OP standing. het beeld is TEKEN van OP standing. de verrijzenis is zijn natuur lijke plaats. het beeld is openbaring van "Hij leeft.". het is de gedaante veràndering van de wereld. het is vrijspraak van den beschuldigden mens. het is zijn OP stand uit de vernedering. het beeld is woord van god, dat ons woord den glans geeft van al dat leeft: den glans van de waarheid in een vervuild en beduimelde wereld.
het beeld werkt mee aan onze verlossing. booms en bijbels. het is uit zijn aard méér dan cultuur, kunst en literatuur. het is de aanwezigheid op ónze wijze van het poëtische in onze wereld. als het woord wordt, is er poëzie. poëzie is woord geworden beeld...bij gods genade. uit der aard werkt poëzie mee aan onze verlossing. ons woord gaat bij gods genade gelijken op het WOORD van god onder ons. "Uit Zijn volheid ontvangen wij genade op genade.".
poëzie is het gewassen woord geschreven op den grond met gewassen vingers. de dichtende dichterlijke onder ons is de genade van de kleine gewassen hand onder ons. het unum necessarium: onze met gods wijze verrijkte verrezen wijze.
"Ik heb de wereld overwonnen.".
het beeld is de overwinning op de wereld. het vertelt het verhaal van de verrijzenis, van het lege graf, van de ondoodbaarheid van den mens. het is een vrucht van geloven: van het onverwoestbaar vertrouwen in het verbijsterend verbazend boeiend WONDER bóven wonder van gods intens aandachtige aanwezigheid onder ons voor ons... alle dagen van ons leven.
de westerse mens is de door god met rust gelaten mens in een wereld die er onweerstaanbaar op uit is den mens te verontrusten, met vuile vingers te beduimelen. alleen god brengt tot rust, stelt den op rust gestelden mens gerust. de augustiniaanse onrust van ons hart is in wezen de rust uit gerustheid van den gelovenden, den vertrouwenden mens. hij wankelt niet in een waggelende wereld terwille van het "Ik ben de verrijzenis en het LEVEN.".
de gelovende komt van een kale reis THUIS. TERUG van weg geweest. rustend. traag en diep in de immense stilte. "Door Zijn lijden en kruis gebracht tot de glorie van de verrijzenis". ten hemel opgenomen en in den hemel gekroond. dàt is het geheim van het leven.
het beeld als TEKEN, als sacrament van god, van het LEVEN Dat licht is van de mensen. het beeld als licht, als be LICHT ing van ons leven, onze wijze als be LICHT door de wijze van god. het dichterlijke onder ons is dit LICHT onder ons in al dat leeft, "in duizend, duizend dingen". het beeld is het LICHT in de dingen, dat, meer dan onze zinnen, ons verstand en ons hart, onze door de her innering van de Schepping en het Verbond gedragen en verrijkte verbeelding aandoet, prikkelt en "raakt". onze verbeelding is onze bekwaamheid tot zien van het beeld, tot ervaring van het LICHT. de dichterlijke, de tot het zien van het beeld, de tot het LICHT bekwame alleen ervaart het dichterlijke.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
