|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
hemel en aarde, en dààr in het geheim. het geheim van de wonder lijke SAMENhang van "al wat zichtbaar- en onzichtbaar is". dit geheim verliezen is het leven verliezen, de WERKELIJKHEID van de werkelijkheid, het LICHT op de dingen. de geschiedenis zal bewijzen dat de mens die zich verkrampt vastklampt aan de aarde, overweldigd wordt door de aarde. hij "graaft" zijn eigen "graf". hoe meer hij boven haalt, hoe dieper de put. hoe meer hij ont dekt, hoe uitzicht lozer zijn horizon. zijn horizon verdwijnt achter den hoop problemen. het is geen zoeken meer: het is de worsteling van laokoön en zijn zonen met de slangen. met alle gevolgen van dien: de verduistering van hemel en aarde; de omnachting van het geheim. de cultuur, de kunst, de literatuur van dit tijdje zijn in den nacht verdwenen.
" Al langzaam langer speelt,
dwarsdeur de weidegronden,
't zij welker koe een beeld
van schaduw bijgebonden,
en, wangedrochtig groot, in 't donker gers, voortaan
zie'k zwarte spoken van gevlerkte koeien staan.".
als het geheim van hemel en aarde verduistert, verschijnen de spoken van de cultuur, de kunst en de literatuur. en dit was de diepste intuïtie van gezelle, de boodschap van den engel der poëzij.
"Wij, die door de boodschap van de engel
hebben leren kennen: ontvangenis, geboorte,
lijden en kruisdood, én verrijzenis".
de boodschap van den engel is de openbaring van de waarheid, den weg en het leven. de tragiek van dit tijdje, de verspoking der dingen van hemel en aarde, is de geslotenheid voor de boodschap van den engel en de daaruit volgende scheiding van den SAMENhang. los van den hemel spoken de dingen van de cultuur, de kunst en de literatuur rond als wangedrochten, zwarte spoken van gevlerkte koeien.
het geheim van gezelle is het LICHT van de ZON op de dingen, hem geboodschapt door den engel en door hem gearticuleerd in zijn poëzie. de spoken zijn niet de laatste strofe, het laatste woord. het laatste woord is de onverwoestbare werkelijkheid van de ZON.
"de koeien zijn voorbij, gedelgd en uitgedoofd,
en... morgen weer ontwekt ze 't blinkend zonnehoofd.".
dit is het scheppend fundamenteel vertrouwen van gezelle, zijn geloof. zijn geheim; zijn VASTE GROND: de ene genade na de andere die hij ontving uit Zijn VOL heid.
alleen de engel kan gezelle en het volk doen her leven. zijn cultuur en kunst en poëzie is de articulatie van hemelenaarde: een schepping uit en in den beginne op ONS gelijkend; een getuigenis van de boodschap van den engel.
dit tijdje: de driestheid, de brutaliteit van nachtelijke spoken in een tijd die niet meer aan spoken gelooft. o ironie van het leven, dat niet met zich laat lachen, dat scherp terugslaat uit zijn aard. wie het leven manipuleert (met vuile handen), wordt door het leven nagetrapt tot een wangedrochtig groot spook.
de glans van het zichtbare is het LICHT van het onzichtbare. de aarde leeft bij de gratie van den hemel. dit is de GROND intuïtie, het VISIOEN uit en in de ene genade na de andere uit Zijn VOL heid. leven is enthousiast visionair er zijn; gebeuren. dichten is de intens aanwezige, fijn zinnige, fijn gevoelige, fijn verbeeldende articulatie van dit VISIOEN. en daarmee uit.
de dichtende dichterlijke IS bij het geluk van gods genade gedeelte lijk deel hebben en nemen aan de Schepping en het Verbond. zijn mandaat is heldere intens aandachtige articulatie van zijn staat, van zijn TEKEN (icoon) zijn van gods aanwezigheid onder ons. zijn natuur lijke plaats is het woord op ONS gelijkend. dichten. dichten is articuleren (vorm geven op de wijze van den mens aan) van wat hij heeft leren kennen door de boodschap van den engel. geloven, natuur lijk, in simplicitate cordis. als dienaar van den Heer in dienst van de mensen.
zijn humanisme is de schat van de met gods wijze verrijkte rijke wijze van den mens. een door god be zegeld humanisme; een door den GEEST verhelderde en bekrachtigde geest. zijn woord is een van GEEST glanzende letter. BEELD. de schittering van de van gedaante veranderde aarde. een woord van eeuwig leven; van verrijzenis. zijn toon aard is geloof in de wijze van god: een vrij en vrolijk in stemmende stem. de dwaasheid van den lof.
de WERKELIJKHEID van de werkelijkheid is werkelijk overweldigend. Zij gaat alle zinnen te bóven, àlle denken en verbeelden. Zij is groter dan ons hart. méér. meer dan genoeg. god is méér. dit te her- en erkennen en er vrij en vrolijk mee in te stemmen is het geluk van den deemoedigen: zijn vrijheid; zijn vrede; zijn vreugde. zij zijn het geheim van zijn lied; de toon aard van zijn dichten. zij houden hem in de wereld overeind.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
