Aantekeningen van Ernest Bornauw
"uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren


begin boeken levensverloop contacteren

DAGboek 18/2/1987 - 25/9/1987

<< vorige << inhoudstafel >> volgende >>

31 maart

            dichten: de openbaring openbaren. een gezicht dat schittert van schittering. een woord dat VOL is van de ene genade na de andere. gewoon natuur lijk getuigen door gewoon natuur lijke getuige te zijn. bij jezus van nazareth blijven. door den GEEST her innerd worden zó dat het beleefde verrijkt wordt tot verhaal van een Levende.

            zij vroegen: Blijf bij ons. Hij kan niet anders, want Zijn NAAM is: God met ons. Hij kan wezen lijk niet anders dan bij ons te blijven. wij hoeven dat niet te vragen. iets anders is of wij bij Hem blijven. onze natuur lijke plaats is bij Hem. "Zij bleven -gewoon natuur lijk- die dag bij Hem.". zij BLEVEN. en dit is gods geheimenis. zij bleven blijven. tot de her innering toe, tot de VOltooiing van wat zij hadden gehoord, gezien en met de handen getast.

            getuige zijn is: blijven blijven tot de VOLtooiing. het is een verbijsterend verbazend boeiend wonder lijk geheim. de Schrift is openbaring van openbaring door die bleven blijven. zij spraken sprakeloos; schitterden beschitterd. dichten is beschitterd schitteren, sprakeloos spreken.

                        "Toen gij jong waart, hebt gij uzelf omgord. Nu

                        gij oud geworden zijt, zult gij u moeten laten

                        omgorden en gaan naar waar gij geleid wordt.".

            blijven blijven is vrij en vrolijk aanvaarden geleid te worden uit en in her innering van het in den beginne. wie blijft, schrijft, en schrijft blijvend. blijven wordt blijvend uit en in de her innering en het gevolg van dien: niet kùnnen niét spreken. "Es waltet ein gott in uns.". god wordt mens in ons om in ons te her inneren dat Hij ons boetseerde op ONS gelijkend.

            dichten is geboetseerd boetseren, geVORMd vormen, GEARTICULEERD articuleren, HER INNERD her inneren. poëzie is groter dan de literatuur. haar natuur lijke plaats is niet de literatuurgeschiedenis, maar ligt als openbaring van OPENBARING, als VISIOEN, als verhaal van al dat leeft, in de lijn op de lijn van de SCHRIFT.

            poëzie is geen leer. zij is de geestdriftige vrij en vrolijke articulatie van een visioen. uit der aard is zij ongrijpbaar en onverklaarbaar, on uitlegbaar zó als het geheim van de dingen van de Schepping en het Verbond, dat gods geheimenis is, ongrijp- en onverklaar- en onuitlegbaar is. poëzie is enthousiaste vrij en vrolijke deelname aan gods geheimenis. zij klinkt in geuren en kleuren. zij her innert de Schepping en het Verbond. zij is heilig: geneest en heelt.

                        "dat, blomme, gij mij bidden doet

                        en wezen zoo ik wezen moet:...".

gezelle hoeft niet "vertaald" (traduttore tradittore), maar wel zwijgend bewonderd. zwijgend wonderen is een zeldzame bezigheid. men koopt liever uitleg dan te luisteren.

            de verstilde, vertraagde, langzame laat geleidelijk den uitleg voor wat hij is en concentreert zich schouwend op de poëzie, opent zich voor het visioen. het wonder ligt wonder genoeg in de gewone dingen. het komt van achter de schermen te voorschijn. men hoeft -met allerlei kneepjes- geen wonder te maken. het is er. van in den beginne. in den gang van zaken. in het geschieden van de geschiedenis. het is de weerglans van het WONDER bóven wonder.

                        het doodgewone een vrouw komt met een

                        emmer water scheppen uit den put van jakob

                        is ruimschoots genoeg om het visioen te

                        laten verschijnen. "Gij hebt niet eens een

                        emmer en de put is diep" is genoeg om ons

                        met een schok uit den droom te helpen. wat

                        wilt gij meer?

poëzie is de schok van de herkenning van het wonder, de schok van de gedaante veràndering van het alledaagse. en het alledaagse veràndert dagelijks van gedaante voor den verstilden en vertraagden, die bij den put gaat zitten om te rusten.

            dit verhaal was onontwijkbaar. het moest er eens van komen omdat het er eigenlijk al was van in den beginne. en is. poëzie is onontwijkbaar. het moet er van komen. alleen: de steen moet weggerold. en 't hoeft ons niet te verbazen dat hij was weggerold. het graf is immers leeg. poëzie: l'étonnement devant un tombeau vide. waar staat een schrijver zonder de Schrift?

<< vorige << inhoudstafel >> volgende >>


begin boeken levensverloop contacteren

Ernest Bornauw /Provijnsstraat 2 /3020 Herent /België
Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
Als gebruiker mag u het werk kopiëren, verspreiden, tonen en op- en uitvoeren onder de volgende voorwaarden:
• Naamsvermelding. De gebruiker dient bij het werk de door de maker of de licentiegever aangegeven naam te vermelden.
• Niet-commercieel. De gebruiker mag het werk niet voor commerciële doeleinden gebruiken.
• Geen Afgeleide werken. De gebruiker mag het werk niet bewerken.
• Bij hergebruik of verspreiding dient de gebruiker de licentievoorwaarden van dit werk kenbaar te maken aan derden.
• De gebruiker mag uitsluitend afstand doen van een of meerdere van deze voorwaarden met voorafgaande toestemming van de rechthebbende.
Het voorgaande laat de wettelijke beperkingen op de intellectuele eigendomsrechten onverlet.
Bewerkt voor internet door Bart De Wolf
desheerens.com is online sinds januari 2005