|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de mensen van de stad hebben den rijken bramenplukker gelyncht. zó als die van jeruzalem den nazarener. het geheim van de wijze van den mens is zich te buigen voor de wijze van god. voor wie zich buigt voor, veràndert den chaos van de aarde in de orde van den hemel. vrij zijn is in de orde op zijn plaats zijn. daar God u eens te willen koos is de natuur lijke plaats van den mens in de orde van god. geschapen zijn is in die orde opgenomen zijn. en -if you're lucky- er u op uw plaats, er u thuis voelen. gelukkig zijn is to feel at home.
scheppen is die orde van in den beginne uit en in dit in den beginne hier en nu articuleren op de wijze van den mens. dichten is schitterend wit articuleren, uit en in den GEEST den chaos ordenen. tot EENheid. het woord is ingeschapen uit zijn aard poëtisch. voor wie -in simplicitate cordis- kan terugkeren tot het in den beginne, verschijnt het woord schitterend wit, schoon in den glans van de waarheid. want poëzie is glans van waarheid. het woord is uit zijn aard poëtisch, glans van waarheid. gewoon natuur lijk visionair, articulatie van mysterie. het articuleert ons bestaan, dat fundamenteel wezen lijk mysterie is. het boetseert het VISIOEN van hemel en aarde: van een nieuwen hemel en een nieuwe aarde.
het woord verschijnt en woont onder ons ontvangen van den heiligen GEEST. op ONS gelijkend, gelijkend op het WOORD. de grote poëzie is, op ONS gelijkend, her schepping van hemel en aarde hier en nu. her overing van het verloren paradijs. verrijzenis.
uit en in het WOORD is het graf van ons woord leeg. de dichtende dichterlijke is fundamenteel wezen lijk -uit en in zijn deelname aan de verrijzenis van het WOORD- niets anders dan de verbijsterde verbaasde geboeide ver wondering vóór het lege graf. niet te verwonderen dat het woord hem verschijnt "in al zijn glorie", verheerlijkt, rondig poëtisch. glanzend van waarheid: van de reële realiteit van god onder ons. in de immense stilte van den morgen, door een SAMENloop van omstandigheden vertraagd en uit dér aard hoogst intens aandachtig aanwezig in de WERKELIJKHEID van de dingen en het woord. uit dér aard verstild vertraagd dichtend. uit dér aard alleen, WERKELIJK alleen; alleen met het verrezen WOORD, het vrij en vrolijke bevrijde woord.("Allein du mit den Worten. Und das ist wirklich allein." (g. benn).
het vrij en vrolijk bevrijd vlaamse woord. in de lijn op de lijn van "hebban olla voghala...", de lijn van ruusbroeck, hadewijch en gezelle. het woord met zijn wonden: het op de wijze van den mens werkelijk "omgebrachte" en op de wijze van god werkelijkt uit den dood opgewekt en verheerlijkt woord. dit onverklaarbare ongrijpbare: dat wij in ons woord moeten sterven opdat wij erin zouden kunnen leven; dat wij moeten kleiner worden opdat Hij zou kunnen groter worden. en dat wij ons daarvoor kunnen buigen is ons heerlijk geheim. het geheim van onze poëzie.
"Niet ik leef meer, maar het WOORD leeft in mij.".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
