|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de taal van de Schrift is de moedertaal van den mens. een wonder lijke gave van den Schepper volkomen overeenstemmend met ónze wijze, dit is: ons ingeschapen gewoon natuur lijk. geen "vreemde" taal; ons niet vervreemdend. Zij is het boetseerwerk van god, goddelijke cultuur. een VORM geving waarin de cultuur van den mens zich thuis kan voelen als haar natuur lijke plaats in de wereld. de taal van de Schrift is de ons gul gegeven goede aarde waarin ons woord kan gedeien en honderdvoudig vrucht dragen. Zij is VOL zin, VOL openbaring van bestaan, het VOLLE antwoord op de vragen die de mens op zijn wijze is. het woord in de Schrift verbijstert, verbaast, boeit door zijn wonder lijke VOLheid, zijn schitterend als de zon en wit als sneeuw verhelderen van de Schepping en het Verbond. het is echt. het dobbelt niet. en het is trouw: het is en blijft intens aandachtig aanwezig altijd en overal helemaal in een wereld waarin het door een driest cynisme van zijn oorsprong wordt vervreemd tot een rammelend en rinkelend cymbaal...zonder liefde.
want het woord van de Schrift roept den mens op tot liefde voor het woord. dit wonder lijk verschijnsel onder ons: liefde voor het woord. een gelovend vertrouwende liefde. want het woord is groter dan de mens. aan zijn handen toevertrouwd en toch groter, méér, oneindig meer dan voer voor grammatici, fonetici, lexicografen, sociologen, filologen, literatoren. en het gaat uiteindelijk als ultimate concern om dit méér: den door de liefde in het woord aanwezig gekomen en werkenden GEEST.
alleen de liefde voor het woord verheldert het woord en geeft het dit wonder lijk schitteren als de zon en wit zijn als sneeuw. alleen de liefde voor het woord laat het woord zó ervaren, "lezen". zij is het geheim van den dichtenden dichterlijken. de taal van de Schrift is zijn moedertaal. hier en nu. want zij is onverslijtbaat, nooit achterhaald, nooit verouderd. zij is van in den beginne, werd al lang gesproken vóór den eersten mens en lag voor het rapen. het woord ligt voor het rapen. want god schreef al lang met den vinger op den grond: de articulatie van de Schepping en het Verbond.
dichten is OORSPRONG lijke deelname aan het articuleren van de Schepping en het Verbond, mee schrijven hier en nu aan het geloofsboek voor den mens: den BIJBEL, het BOEK. de liefde maakt lyrisch. de liefde opent oren, ogen en handen voor het VISIOEN. lyrisch bewogen bevlogen wordt de dichtende dichterlijke uit en in zijn liefde voor het woord bekwaam tot lezen en schrijven: tot zien en articuleren van het VISIOEN.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
