|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
niet voor verklaring vatbaar. dit is wel pijnlijk voor het "redelijk wezen". het is een reden voor het "redelijk wezen" om te gaan inzien wat voor een beperkte, hinkende bepaling "De mens een is redelijk wezen, met verstand begaafd." wel is. het verstand brengt de mensen ver, zeker als zij gaan vergelijken met dieren, dit is naar beneden toe. maar ver is relatief. en vergeleken met "quae sursum sunt" helemaal niét ver, niet tot de "verklaring". het verstand steigert tegen wat bóven is. het is geneigd wat bóven is te loochenen, te negeren uit zijn aard zelf. alleen van zichzelf bevrijd kan het zich overgeven, zijn grenzen her- en erkennen en op zijn natuur lijke plaats blijven. op zijn natuur lijke plaats is het groot, groot genoeg. komt het ver, ver genoeg.
ver genoeg om de afwisseling mogelijk te maken en het initiatief over te reiken aan dat àndere in den mens: het vermogen tot ervaren van het VISIOEN; tot HOREN, ZIEN en TASTEN. meteen is de verklaring -doordat zij ontoereikend is- overbodig. er komt iets ànders, iets méér: een openbaring van de werkelijkheid schitterend als de zon en wit als sneeuw. er komt de heldere verschijning van quae sursum sunt: de àndere gedaante van de wereld, de geschapenheid der dingen en van den mens. er komt het VISIOEN van de relatie: God (de Vader, de Schepper), God de Zoon (het WOORD van den Vader), God de Geest (van liefde tussen den Vader en den Zoon, en voor de mensen), met àlle gevolgen van dien. met - dat god ziet dat het goed is;
- dat het VISIOEN een tafereel is van HEIL, van
bevrijding;
- dat de Schrift de articulatie van dit tafereel
van Heil is: het getrouwe verhaal van de
geschiedenis, waarin de mens is opgenomen en
uit zijn volheid ontvangt genade op genade.
de Schrift openbaart het geheim van gods eerstigheid als de natuur lijke plaats van den mens niet voor verklaring door den mens vatbaar. wél te geloven. de mens is "een tot uit liefde hopend geloven geroepen redelijk wezen". en redelijk wil zeggen: vrij en vrolijk met de prioriteit van dit geloven akkoord gaand...niettegenstaande.
redelijk wil zeggen: met een verrijkt verstand zich buigend vóór het geheim zich buigen over de dingen, over de geschiedenis. redelijk wil zeggen: teder toegankelijk zijn voor het VISIOEN. geloven verrijkt het verstand. en dit verrijkt verstand wel bijdragen tot het groeien van het geloven. dit verrijkt verstand, dat een gave is van den GEEST, bekwaam tot de WIJSHEID waarover de schrijvers van de Schrift ons vertellen. dit is: bekwaam tot op ONS gelijkend ZIEN.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
