|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de taal van de Schrift is een geloofstaal. men beweert dat zij voor ons moeilijk is terwille van de plaats en den tijd, die -beweert men- vér van ons lagen en liggen. het is een vergissing. het geloof brengt die taal dicht bij en doet ze verstaan. dat is pinksteren. het ongeloof blijft er ver vandaan en maakt het verstaan onmogelijk.
de Schrift verstaan is een kwestie van geloof. ons tijdje heeft er last mee terwille van het ongeloof. een simpel voorbeeld.
"Deze vaardigheid heeft hij (de boer) geleerd
van zijn God die hem daarin onderwees."(Jes. 29/23-26).
dit is geloofstaal. het is visioen. het reikt oneindig ver uit voorbij en bóven onze waarnemingen en ons verstand. het reikt tot "in den beginne schiep God hemel en aarde.". het eerste en laatste woord is aan god. deze taal is geboren uit geloven en doet een beroep op geloof. zij is er "opdat gij zoudt mogen geloven...".
ons tijdje ziet alles anders. de boer leert van zijn ouders, of op school, of via boerenbonden, of via radio, krant en t.v.. hij luistert goed naar wat die mensen zeggen. het is het werk van mensen: van studie, experimenten, wetenschap en techniek. daar is geen god bij betrokken. ook niet bij den groei der gewassen en het rijpen van den oogst. zij zijn het werk van de natuur, eventueel een handje geholpen door de mensen. er is geen Schepping, geen in den beginne. er is geen god. dit is het ongeloof. en uit dér aard wordt het visioen niet gezien.
taal is geen kwestie van tijd- en plaatsgebonden woorden, van wat men de "cultuur" van een volk noemt. het verschil van "cultuur" is uiterlijk, buitenkant. hoe men ploegt, egt, zaait, oogst, dorst is geen wezen lijk verschil. wezen lijk is de "mentaliteit", de "visie" van den boer. de westerse boer heeft machines gekregen en verloor zijn visioen. zijn taal is de berooide taal van den ongelovig geworden mens, van den mens die afdaalde van jeruzalem naar jericho.
de taal van de Schrift is de taal van het VISIOEN. van den GEEST. van "Die alles in herinnering brengt". zij wordt alleen verstaan door die door den GEEST zijn bewogen, verlicht, verwarmd. door die geloven. de bijbel is het geloofsboek voor gelovenden. het gaat open voor die gelooft. hoe groter geloof, hoe helderder de Schrift wordt. het is een vergissing van ons tijdje te "geloven" dat wetenschap de Schrift voor de mensen zal openen. wetenschap is buitenkant, geeft voor het verstand een verklaring van de dingen van ruimte en tijd. maar niet van het VISIOEN. het visioen wordt alleen "gezien" door het geloof.
de wetenschap van ons tijdje is goed en wij zijn er dankbaar voor. maar ons tijdje heeft nood aan geloof, aan den barmhartigen Samaritaan, den GEEST "Die alles herinnert" en "als" een vuur over den mens komt. de GEEST opent de ogen, het verstand, het hart én de verbeelding voor het verbijsterend verbazend boeiend wonder lijk VISIOEN van "In den beginne schiep God hemel en aarde.". én "In den beginne was het Woord.". uit en in deze "scherpzinnigheid", dit "perspectief", heeft hij deze vaardigheid "geleerd van zijn God, die hem daarin onderwees", zij het meestal "indirect" via mensen en en slechts af en toe direct (als een in geving door den GEEST). deze "taal" verstaan alleen die geloven, welke taal zij waar en wanneer ook spreken. deze "taal" is altijd en overal helemaal: pinkstertaal.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
