|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
er is, den mens van in den beginne ingeschapen, het verlangen om te zien, waarin het verlangen om te ZIEN onderhuids aanwezig is. schouwen is een grondbeweging: een "ongedurigheid" uit bewogenheid. ZIEN betekent het uit duisternis "aan het licht komen" van ZIN, van de betekenis van ons er zijn. er is, ingeschapen, de mogelijkheid ons er zijn te beantwoorden. het antwoord is met het er zijn gegeven. schouwen is willen ZIEN.
"Heer, dat ik zou mogen zien.".
de kern van de SCHRIFT is dit schouwen, dit MOGEN en WILLEN ZIEN. de "zieners" zijn concrete mensen die, ingaand op het verlangen te zien, zijn gaan ZIEN. dit is: ongehinderd het verlangen gaan volgen van verborgenheid naar onverborgenheid, van duisternis naar opklaring. dat wat ons er zijn doet opklaren is altijd en overal helemaal in de SCHRIFT aanwezig als een wonder lijk LICHT: een ànder licht dan dat van de zon, de maan, de sterren, het vuur, de electriciteit (het "geconstrueerde" licht).
schouwen is: doordat men zich ingaand op het verlangen te ZIEN open gesteld heeft voor dat ànder licht ons er zijn als een ànder er zijn in dat ànder licht gaan zien. de taal van de SCHRIFT is een schouwende taal: de taal van de wijze van den mens waardoorheen de taal van de wijze van god te voorschijn komt: óns er zijn beLICHT door het ER ZIJN van god.
uit dér aard is het Woord van de SCHRIFT het "model" van óns woord. ons woord, in mensenhanden lelijk "geduimeld", ernstig "bevuild", kan alleen in gods hand tot een "veelzeggend", "veel betekenend" ons er zijn openbaard woord "gezuiverd" worden.
"Ik heb u verlost, u geroepen bij uw naam:
'Gij zijt van Mij.'"(Jes. 43/1-4);
Gij zijt...bestemd om de roemruchte daden
te verkondigen van Hem die u uit de duisternis
heeft geroepen tot zijn wonderbaar licht: gij,
vroeger geen volk, nu Gods volk, vroeger van
genade verstoken, nu begenadigd."("Petr. 2/9-10);
"...Hij die u opbouwt..."(Jes. 62/1-5).
ons woord, "vroeger" duisternis, is van in den beginne bestemd om verlost, een wonderbaar licht, begenadigd en opgebouwd te worden. en wat is poëzie anders dan een verlost, belicht, begenadigd en opgebouwd woord? een door ons naar ónze wijze gearticuleerd woord van Jahweh onder ons voor ons? een go(u)dkorrel? een SCHAT in een aarden pot? zij blijft een geheim van het GEHEIM.
het GEHEIM komt "aards" op aarde uit en in gods eerstigheid. het articuleren heeft geheime lijk plaats. poëzie is "aarde lijk" GODS GEHEIM. con spiratie. de kracht van de poëzie is de spanning tussen "HEMEL" en "aarde": een constructieve, dragende spanning geheel in de lijn van de Schepping en het Verbond. een creatieve kracht gepaard met helderheid. hoe dan ook. twee "werelden" op elkaar afgestemd, samenklinkend, elkaar in evenwicht houdend en op hun natuur lijke plaats: een twee span; twee horsen. de voerman beweegt ze aan een zeel. de voerman: het geheim van hun samenwerken, van hun gebundelde kracht.
het geheim van de poëzie is het geheim van de twee horsen: van het samenspel van woord en WOORD, de con cordia, con spiratie, con cordantie van de eensgezindheid en eensluidendheid op aarde zó als in den hemel. een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
