|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
poëzie is het geheim van het GEHEIM, van de verNIEUWing van de geschiedenis: de intens aandachtige AANWEZIGHEID hiér en nù ons oproepend en "stuwend" naar een tedere toegankelijkheid ervoor.
poëzie is vrij en vrolijke los lippige articulatie van GELOOF. min, of meer. geloof in het WOORD schept geloof in óns woord: een onverwoestbaar vertrouwen in zijn GEHEIME lijke helderheid en kracht. de kracht van het speeksel van Christus, van den vinger op den grond. de SCHRIFT is de waarborg, het TEKEN van dàt het kàn. de bevestiging. Zij is de toets steen, de maat staf.
"...want Jahweh uw God
trekt zelf met u mee."(Deut. 31/6).
"De Geest van God verVOLt de aarde.".
dichten is den dichtenden dichterlijken van in den beginne ingeschapen. hij is OORSPRONG lijk altijd en overal helemaal dichterlijk dichtend. dichten is zijn natuur lijke plaats hiér en nù in de geschiedenis, niet in de "literatuur" maar in ons leven, ons er zijn. hij is er dichterlijk dichtend, dichtend dichterlijk: zó als de "schrijvers" van de SCHRIFT. samen met hen. dit is: op de lijn in de lijn, gemeenschappelijk, kerk lijk. hij toetst zijn woord aan hùn woord, dat tot WOORD OPgetrokken is. een boom in het BOS van bomen, en uit dér aard "in goed gezelschap". on verdeeld van in den beginne; uit en in de Schepping en het Verbond. ONDERGRONDs. een ongrijpbaar onverklaarbaar wonder: het WONDER van Gods eerstigheid, Dat hoor-, zicht, tastbaar wordt in TEKENEN in den tijd, niet van den tijd.
een mens wórdt -if he is lucky- on verdeeld. onderweg. het verbijsterend, verbazend, wonder lijk boeiend beeld van de tot leven komende verspreide gebleekte beenderen; de tot onverdeeldheid omgewerkte verdeeldheid in den tijd, niet ervan.
de verdeelde krijgt -if he is lucky- den tijd tot overdeeldheid te evolueren: van uiegeur naar een stem, een glimlach. een thuis. het is het vrij en vrolijk aangevatte avontuur "uit den vreemde" te trekken naar "het land in de verte", dat alleen als belofte bestaat, maar waarvan de voortekens als de TEKENS van de Schepping en het Verbond, den REGENBOOG, hiér en nù helder aanwezig zijn in den tijd.
de regenboog was er vóór den mens voor den mens als TEKEN van Gods eerstigheid, van den GROND van de onverdeeldheid. in den tijd. het geheim van de kracht van de poëzie is de overdeeldheid, de VASTE GROND van het begin tot het einde, van het eerste én laatste woord. van de GROND lijn: de verzameling (versamening) van alle punten. poëzie is de on verdeelde éénheid van een lijn, van een samenbrengende geschiedenis, van een VERHAAL: het VERHAAL van een LEVENDEN, van Zijn "openbaar leven".
on verdeeldheid is de geactualiseerde bekwaamheid uit en in het potentieel deelhebben actueel deeltenemen aan het leven. zij is de van in den beginne mogelijk gemaakte be kering van de verdeeldheid.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
