|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
de macht van het beeld: het om vat "de aarde" altijd en overal helemaal. het veréénigt de mensen. het vormt de innerlijke éénheid van alle culturen: de mensen zien de zon, de maan en de sterren waar en wanneer ook; zij zien den regenboog over de aarde. de mensen worden één, komen SAMEN in het wonder van de Schepping en het Verbond van in den beginne door her innering van den GEEST. de GEEST her innert het BEGIN in het beeld. het beeld is de natuur lijke plaats van de samenkomst van alle culturen. het is de éne taal, die allen, "Parten, Meden en Elamieten, bewoners van Mesopotamië, Judea en Kapadocië, van Pontus en Azië, van Frygië en Pamfylië, van Egypte en de streken van Libye bij Cyrene, romeinse kolonisten, joden en prosolieten, Kretenzen en Arabieren" verstaan: de taal van het beeld, dat de her innering van den GEEST is. de her innering van "de grote werken Gods", van het Scheppend WOORD van god.
poëzie is het her inneren van het WOORD van god in óns woord. uit dér aard is zij OORSPRONG lijk beeld en de natuur lijke plaats voor de samenkomst van alle mensen. parten, meden enz: àlle mensen, die van in den beginne onder de zon, de maan en de sterren zijn en wel steeds weer verwonderd bewonderend opkijken naar den regenboog.
alle wegen leiden naar het beeld, en uit het beeld naar het wonder van "hemel en aarde", van den hemel op aarde, van "Gods grote werken".
het is een feit dat de feiten den mens naar "de aarde" trekken. de feiten verzekeren het succes van "de aarde" bij diegenen die "naar de aarde gebogen staan". hun woord is een feit: een tast-, begrijp- en verklaarbare, verklarende en bruikbare werkelijkheid, "met beide voeten op den grond". maar met de dubbelzinnigheid eigen aan den grond, die hier rots is, daar zand, ginds kleigrond of polder of moeras. een grond die op grond van zijn "vele gezichten" VERDEELT.
het is een feit dat het feit VERDEELT, dat "de aarde" verdeelt en vele verschillende talen doet spreken, en uit der aard niét de natuurlijke plaats is voor de verééniging, de samenkomst. het feit schuwt het beeld, verschuwt en verjaagt het. het "construeert" chemische formules, en water wordt H2O. het feit is de verschrikkelijke "vernauwing", "beperking" van het wonder van de Waarheid van "hemel en aarde" tot een chemische formule.
het is een FEIT dat het beeld den mens naar "den hemel" OPtrekt. het beeld is een vonk van de verbeelding: van de bekwaamheid in de feiten van "de aarde" het TEKEN van "den hemel" te ZIEN, den GROND van "al wat zichtbaar en onzichtbaar is". het beeld heeft maar één gezicht: één paar oren, één paar ogen, en één mond, één stem. VOLmondig en éénstemmig spreekt het één taal, die àlle mensen van in het begin kunnen verstaan en waarin zij kunnen SAMENkomen. het beeld nodigt allen die onder de zon, de maan en de sterren zijn, optekijken naar den regenboog.
het beeld brengt samen, neemt de verdeeldheid van "de aarde" in de wereld uit de wereld weg. het "verruimt", opent "de aarde". d.w.z.: trekt ze over den tijd en de ruimte heen binnen het wonder van de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond. het "schittert als de zon en is wit als sneeuw". het verzamelt uit en in zijn onverdeeldheid, zijn wezen lijk karakter van één taal voor parten, meden enz. het spant den regenboog over en boven die onder de zon zijn gelijkend op Hem Die Zijn regenboog als TEKEN van Zijn Verbond aan den hemel plaatst. en uit dér aard is de poëzie de verzamelplaats van àlle mensen; een kostbaar, onbetaalbaar geschenk. er "koopwaar" van maken is een schurkenstreek.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
