|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"Op het ogenblik dat Jezus uit het water
van de Jordaan opsteeg, zag Hij de hemel
open en de Geest als een duif
op Zich neerdalen."(Marc. 1/10).
dit is het geschieden van de wijze van god aan den mens, het heerlijkste dat een mens kan overkomen. en de GEEST "drijft hem naar de woestijn, waar hij door de satan wordt bekoord". de woestijn betekent: onder de wilde dieren vertoeven en door engelen gediend worden.
het heerlijkste dat een mens kan overkomen is de heldere bewustwording van het àndere in de wereld, van datgene dat niét van deze wereld is: den inval uit den open geganen hemel. dat wil zeggen: het SAMEN verschijnen van jezus, de duif en de stem in de wereld; het evangelie van het Rijk Gods. onze geschiedenis veràndert van gedaante, en dàt is "de blijde boodschap van Jezus Christus, de Zoon van God", die de ziel van den inval, de KIEM van het oeuvre is.
het oeuvre is de vrij en vrolijke medewerking met de KIEM: het naar ónze wijze op ónze wijze laten geschieden van het SAMEN verschijnen van het WOORD, de DUIF en de STEM. dichten is het SAMEN laten verschijnen van het WOORD, de DUIF (GEEST) en de STEM in ons woord. de wereld verànderen, verheerlijken in opdracht en als getuige: als die, uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere, heeft mogen horen, zien en tasten. dichten is hiér en nù in de geschiedenis meewerken aan de vervolling van de wereld, dit is: de Schepping en het Verbond. het is de wereld genezen met het speeksel van Christus.
de wereld (de "realiteit") geeft te denken. maar óók - en vóór alles- oneindig méér: zij geeft het -het denken ver overschrijdende- teken, het beeld, het visioen van het schitterend als de zon en wit als sneeuw, te horen, te zien en te tasten. het wonder lijk "dàt" is in FEITE de verheerlijkte wereld, de met her innering verrijkte "aarde" van de Schepping en het Verbond. het is "de aarde" (en de aarde met al wat er op is) gezien vanuit den hemel: vanuit het geloof dat de hoop in de verte gestalte geeft, de liefde aanblaast tot een verhelderend en verwarmend vuur en haar woorden "van eeuwig leven" in den mond doet leggen.
woorden van eeuwig leven bestaan. zij zijn een deel van het wonder onder ons. want hoe kan het woord van óns van eeuwig leven zijn tenzij door een wonder: het wonder van de gedaante veràndering door het her inneren van den GEEST.
"Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.".
dít kan een mens niet zien en zeggen "uit zichzelf". ónze wijze schiet daarvoor tekort. maar het WOORD onder ons maakte ons bewust van gods wijze onder ons, waardoor "de wereld overwonnen wordt", van gedaante verànderd en van leven tot eeuwig leven verrijkt.
"Ik geloof in...het eeuwig leven.".
het eeuwig leven is voorwerp van geloof. en dat geloof articuleert woorden van eeuwig leven. woorden waarin het WOORD woont en verder onder ons woont. homologia. het WOORD schiep de woorden van petrus tot eeuwige woorden: woorden waarin de waarheid de geschiedenis te buiten gaat; die groter zijn dan de geschiedenis; die er heri, hodie, et in saecula saeculorum zijn. zij laten filosofie, literatuur, geschiedenis, psychologie, ethnologie, fysica en technologie ver achter zich. want zij zijn eeuwig, dit is: niét van deze wereld. zij geven -wonder lijk- wat van deze wereld is de reële realiteit van de Waarheid van de WERKELIJKHEID van de Schepping en het Verbond. de waarheid van de eerste zeven dagen, waardoor de achtste dag, ónze dag, schittert als de zon en wit is als sneeuw.
woorden van eeuwig leven staan niet in het lexicon. zij staan in het boek van de Schrift. zij lijken op het eerste gezicht op die van het lexicon: in de oegen van den filosoof zijn zij filosofie, in die van den literator literatuur, van den historicus geschiedenis, van den psycholoog psychologie enz enz. niets méér. maar in de ogen van den gelovenden "schitteren" zij en zijn ze "wit". heel ànders: bevrijdend, bevreugdend, aanmoedigend tot weer en weer beluisteren en beamen. en vrij en vrolijk in stemmen met petrus' "Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.".
den vriend van het woord gaat het uiteindelijk om woorden van eeuwig leven. gewoon natuur lijk naar zijn wijze, die OORSPRONG lijk roept om de wijze van god. woordvriendelijk is hij die het woord uit het graf van het lexicon op roept tot leven, laat verrijzen tot eeuwig leven dat niét van ónze wereld is. de woordvriendelijke brengt het woord in het gezelschap van de Schrift, laat het deelhebben aan het eeuwig leven van de woorden van eeuwig leven. hoe "vreemd" dit ook in de oren van die -een tijdje- van de wereld zijn, moge klinken. eeuwige woorden zijn ónze woorden door het LICHT dat door de scheur in den hemel op ze valt belicht: zij worden mogelijk door gods mens lievendheid, die harte lijk met wat zij schiep in verbinding blijft.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
