|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
woorden van eeuwig leven laten door het "aardse" heen het "hemelse" te voorschijn komen, door den mens (het vlees) heen god (den GEEST). zij ver beelden -naar de wijze van god- de werkelijke werkelijkheid. zij lijken "vreemd", maar in feite zijn zij eigen aan ons op ONS gelijkend. en uit dér aard zijn zij méér menselijk, méér van ons voor ons. zij liggen in de lijn op de lijn van "de blijde boodschap van Jezus Christus, de Zoon van God" (Marc. 1/1). dichten is hiér en nù uit kracht van de geschiedenis de blijde boodschap van het WOORD ont vouwen uit en in her innering door den GEEST, het kostbaarste ons hartelijk geschonken "erfgebied". het is dit erfgebied "bewerken en bewaren".
ons erfgebied is het Leven. "In Hem was het Leven.". en dit is on doodbaar een gave van god, geen constructie van den mens. de feitelijke spanning -voor sommigen tot polarisatie toe- tussen god en den mens is de spanning tussen organisch leven en rationele constructie, tussen het wonder, het geheim, en de berekening, de beperking -naar mensenmaat- van de werkelijkheid tot exacte formules en het behandelen van "machines". ons erfgebied ressorteert onder het on berekenbare en on construeerbare geheim, het ons steeds weer tot bewondering dringend wonder.
het wonder der werkelijke werkelijkheid is de natuur lijke plaats van den mens. de plaats waar "hij vertoeft onder de wilde dieren en de engelen hem dienen". dit is: op aarde zó als in den hemel. het wonder, het geheim, "daalt uit de hemel op aarde". het is het voetspoor, de hand van god onder ons; Zijn intens aandachtige aanwezigheid onder ons is de tekens van Zijn Schepping en Verbond. en dit is de tuin, ons gegeven om te bewaren en te bewaken.
het exclusieve ken merk van den mens is zijn bekwaamheid tot bewondering, tot het "lezen" van het wonder. zijn denken, doen en dichten groeien in hoogte en diepte, lengte en breedte uit en in zijn verwondering als hij eens gaat kijken naar, hoe...; als hij mag kijken en ZIEN. dan worden de dingen wonder lijk Schepping van Die Zich met ons heeft verbonden in "een eeuwig Verbond". opdat wij zouden leven. sine glossa. want deze werkelijke werkelijkheid is niet voor uitleg vatbaar, kan noch begrepen noch verklaard noch berekend noch tot een constructie beperkt worden. zij kan alleen door die eens gaat kijken naar, hoe... geZIEN en uit en in verwondering bewonderd worden. én, if he's lucky, gedicht. dit is: als ont vouwing van de blijde boodschap van het WOORD naar volle hoogte en diepte, lengte en breedte toe gearticuleerd.
het oeuvre van den dichtenden dichterlijken is uit dér aard geen constructie, maar de organische ontplooiing van den inval. hij keert zich -gewoon natuur lijk "instinctief"- af van alle kneepjes van het vak naar het vrij en vrolijk meewerken met de KIEM toe; naar den OORSPRONG lijken groei van het leven uit en in het LEVEN.
"De tijd is vervuld en het koninkrijk
Gods is nabij; bekeert u en gelooft
in het evangelie."(Marc. 1/15);
"Volgt Mij."
en dit is leven naar het LEVEN toe uit en in het LEVEN.
- het is nabij. het is er hiér en nù. het woont onder ons. het manifesteert zich in de tekens van de Schepping en het Verbond, in het wonder onder ons;
- bekeert u. keert u naar het wonder; gaat eens kijken naar de leliën op het veld, de vogels in de lucht, hoe zij...; komt eens kijken waar Ik woon. gaan horen, zien en tasten is een wonder op zichzelf: het wonder van het ontvangen van de ene genade na de andere uit Zijn VOLHEID; het wonder bij uitstek, bij gods genade, van het being lucky. die zich bekeert, komt dicht bij het wonder, ervaart dat het koninkrijk Gods nabij is: in handbereik, vóór onze voeten, in een oogopslag.
- en hij gelooft. gelooft in het wonder, in de blijde boodschap van jezus Christus, van de nabijheid van het rijk Gods.
"Zo deed Jezus Zijn eerste wonder te
Kana van Galilea. En Zijn leerlingen
geloofden in Hem."(Joh. 2/11).
zich be keren is gewoon natuur gaan geloven. dit is van gedaante verànderen zó dat horen HOREN, zien ZIEN en tasten TASTEN worden...dat de blijde boodschap concreet betekent dat de wereld schittert als de zon en wit is als sneeuw; dat het allemaal op aarde uiteindelijk "goed" is. uit en in dit geloof
- volgt hij Mij. dit is: het WOORD, Dat -exclusief- het LEVEN is, de WAARHEID van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond, en de WEG, het LICHT van den mens. naar wie anders zou hij gaan, gelovend uit en in de grote ervaring gearticuleerd in het woord van eeuwig leven van petrus? Mij volgen is midden in de vervolling van den tijd staan; intens aandachtig aanwezig den tuin bewerken en bewaren; dichterlijk dichten in het spoor van het WOORD, van de woorden van eeuwig leven, van het her inneren van den GEEST. aan den rand, in de grot waar het briesje beluisterd en sine glossa op- en uitgeschreven kan worden. zó als het binnenvalt. een Schat in een aarden pot. geen constructie, maar langzaam ontplooid organisch leven uit LEVEN.
de visser werd tot mensenvisser gemaakt: "Zó als,...zó...". en om het nog wondervoller, geheimzinniger te maken: "Werpt uw netten aan de rechter kant van de boot"; of, "Hij stilde de storm.". het waarmerk van deze verbijsterende verbazende wonder lijke aanwezigheid in de wereld onder ons is Zijn verrijzenis. de verrezene maakte uit en in Zijn verrijzenis de vissers tot mensenvissers. met vóór hun ogen de her innering van de wonderbare visvangst en den gestilden storm. en diep in ze de wetenschap dat Zijn maat niét de hunne is; Zijn uur niét het hunne; Zijn weg niét de hunne.
Hem volgen is: de eigen maat laten liggen voor de Zijne; het eigen uur verlaten voor het Zijne; de eigen weg opgeven voor den Zijnen. want
"Zonder Mij kunt gij niets.";
"Mijn genade is u geoeg.".
het hoeft geen mens te verwonderen: dat Hij geen steen had om het hoofd op te laten rusten; dat Hij op het kruis geëindigd is. want ergernis voor "den jood" en onzin voor "den griek". alleen uit en in geloof in Hem is er geen "jood" meer en geen "griek"; geen ergernis en geen onzin. is Zijn maat de ónze; Zijn uur het ónze; Zijn weg de ónze. is mensen vissen ze SAMEN brengen in de on verdeeldheid van den GEEST. met als "ruggesteun" de wonderbare visvangst en de gestilde storm.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
