|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het nieuwe is feitelijk de door de menslievendheid van "den hemel" mensvriendelijke kleine correctie van "de aarde". zó gezien is "de aarde" in merg en been, van kop tot teen, dichterlijk. dit is: tot dichten "dwingend" en de moeite waard gearticuleerd te worden. daaruit blijkt dat dichten ons passief actief, uit en in her innering, creatief uit den droom helpt in de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond. onze geborgenheid uit en in de trouw van Die ons schiep en ons "in leven houdt" door Zijn Verbond.
er zijn geen dagen, geen jaren. er is alleen ons er zijn, dat naar Zijn wil geschiedt. de mensvriendelijke kleine correctie brengt het denken, doen en dichten van den mens in de lijn op de lijn van "Uw wil geschiede op aarde zó als in de hemel". zij werpt ergens ooit een helder licht op "Uw wegen zijn niet de onze.". en die met die kleine correctie kan instemmen, die kan zeggen: "Niet mijn wil geschiede, maar de Uwe.", of "Mij geschiede naar Uw woord;", staat in het midden van het NIEUWE.
de kracht van reële poêzie is het NIEUWE. reële poëzie is uit dér aard nieuw. zij heeft geen dagen, geen jaren. zij is er. en wel in de lijn op de lijn uit en in de kleine correctie. zij is een zachtjes gecorrigeerd, bij gestuurd, bij gewerkt woord: de finishing touch van den GEEST. de kleine wereld van den dichtenden dichterlijken wordt door den GEEST vergroot.
"De Heer voltooit voor mij
al wat ik ondernam."(Ps. 138/137,8).
de kleine correctie resulteert uiteinde lijk in een ontzaglijke "vergroting": het on voltooide wordt voltooid; het on volbrachte volbracht. dit is de hoop van het geloof op grond van het Verbond: van de door god mogelijk gemaakte relatie der liefde. die het gelooft, staat blijkbaar niet alleen. er is in elk geval de psalmist; er is voor zijn open oren het BOS van bomen, en voor zijn open ogen "het geritsel in de bomen", het SAMEN ruisen, dat het teken van den GEEST is.
de kleine correctie is het liefdevolle richten van de dynamiek der dingen en van den mens naar het spoor van den Schepper: ononderbewustbewust. zij trekt het woord mee in dit avontuur, dat in zijn groei het oude vel afwerpt en leeg, leven en glans loos achter laat. het avontuur van den dichtenden dichterlijken wordt het avontuur van het woord: zijn alleen zijn met het WOORD. de kleine correctie duwt het woord naar confrontatie met het WOORD; naar con spiratie tot homologion. om Mij niet te vergeten.
om Hem niet te vergeten vergeet het -door de wereld omsingeld, belaagd en tot uitwijking gedwongen- zichzelf. het schrijft om te leven; om met Hem op ONS gelijkend te verrijzen. concreet. zijn kleine wereld wordt hemel en aarde. zijn "aards" woord heeft een "hemelse" bij klank, die de kleinheid relativeert. dit is: doet verdwijnen binnen de werkelijkheid waar er geen "klein" of "groot" is, maar alleen de waardevolheid van een door god voltooid on voltooid mensenwerk. een uiteinde lijk voltooide onvoltooide symfonie.
de waarde van een gedicht is zijn openheid naar de voltooiing toe, zijn bereidheid het laatste woord, de finishing touch, aan den GEEST te laten. een "volmaakt" gedicht is het toppunt van pretentie; een luchtkasteel. een grote dichter is klein; hij stamelt maar wat. hij stottert en zegt het maar half. de andere helft laat hij vrij en vrolijk aan den GEEST over.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
