|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
ons woord staat of valt met de verrijzenis. uit en in opstanding blijft het overeind. uit en in den Levenden leeft het; is het een woord van eeuwig leven op aarde. op aarde van "aarde" is het méér dan "aarde", gewoon natuur lijk OORSPRONG lijk méér. het WOORD neemt als vanzelf de spanning, laat staan de polarisatie tussen vlees en geest, tussen "de aarde" en het méér weg. Hij loopt gewoon over het water, al zou men kunnen menen een "spook" te zien. het WOORD verlost de natuur: maakt ze los, plaatst haar op haar natuur lijke plaats van de eerste zes dagen als den tuin om door den mens van den zesden dag bewerkt en bewaakt te worden. Hij stelt de dingen als teken van de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond: in dienst van den mens binnen de zeven dagen en in het LICHT van den zevenden dag. de bevrijding van de dingen is het wegnemen van de spanning tussen den mens en de dingen door het helder stellen van de éénheid tussen de eerste vijf dagen en den zesden uit en in den zevenden dag. dit is:
1) het WOORD verlost den mens: Hij plaatst hem op zijn natuur lijke plaats, waar de zesde dag met de eerste vijf en den zevenden harmonisch SAMEN klinkt. als vanzelf. als van in den beginne, op ONS gelijkend. het WOORD herstelt den achtsten dag gewoon als de natuur lijke ont vouwing van, het laten geschieden van de eerste zeven dagen door den mens. de achtste dag is de dag van den mens-op-ONS-gelijkend.: de hem gegeven tijd om den tuin te bewerken en te bewaken uit en in de spanningsloze harmonie tussen de eerste zeven dagen. bij gods genade. niet naar het vlees, maar naar den GEEST van het WOORD, den Levenden.
2) ons woord als ont vouwing van de eerste zeven dagen leeft uit en in den Levenden, blijft overeind uit en in deelname aan Zijn verrijzenis: uit en in ontvankelijkheid voor het her inneren van den GEEST.
dichten is het articuleren van de harmonie der eerste zeven dagen zó als zij gewoon natuur lijk van in den beginne heri, hodie et in saecula saeculorum in de geschiedenis geschiedt. het is de dwaasheid van den lof. on begrijpelijk volkomen in de lijn op de lijn van het on begrijpelijke
"Ik prijs U, Vader, Heer van hemel en aarde,
omdat Gij deze dingen hebt verborgen gehouden
voor wijzen en verstandigen, maar ze hebt
geopenbaard aan kleinen."(Mat. 11/25).
(ik dwing niemand wat ik schrijf te lezen. en die het toch lezen dwing ik niet ermee akkoord te gaan. het is vrij geschreven, en uit der aard voor vrije mensen. "Het is de minst pretentieuze, meest zachtzinnige en democratische manier om de taal te hanteren."[c; verhoeven: Weerloos denken/ gelezen en hier bijgevoegd op 7/1]).
3) ons woord valt, als "deze dingen" voor ons worden verborgen gehouden; het staat overeind als zij ons worden geopenbaard. de rijkdom van ons leven is de rijkdom van ons woord. en de rijkdom van ons leven is zijn verrijkt zijn met het leven van god. het leven van god, door den GEEST in ons woord her innerd, is de glans van ons woord. en god openbaart Zijn leven door tekens. ons woord glanst, staat overeind uit en in zijn wonder lijk vermogen de tekens te articuleren. gewoon, natuur lijk, vrij bevrijd van de dictatuur van de kneepjes van het vak. bevrijd vrij van de kneepjes van de wereld. de GEEST kijkt niemand naar de ogen, praat niemand naar den mond. Hij zegt niet dat deze stenen brood moeten worden; werpt Zich niet naar beneden; valt niet neer om den duivel te aanbidden. (Mat. 4/1-11). Zijn woord is:
"Niet van brood alleen leeft de mens, maar
van elk woord dat uit de mend van God komt.";
"Gij zult de Heer uw God, niet beproeven.";
"Gij zult de Heer uw God aanbidden en Hem
alleen dienen.".
ons woord leeft niet van brood alleen, maar van elk woord dat uit en in her innering uit den mond van God komt. het gaat er ons op leven en dood om Hem niet te vergeten. die Hem vergeet, vergist zich op leven en dood. dodelijk. Hem vergeten is de knepen van de wereld een kans geven. zij "bekoren" ons woord om van stenen brood te maken; zich naar beneden te werpen; den duivel te dienen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
