|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Hem niet vergeten is: van het kwaad verlost worden; "goede grond" zijn voor het zaad van het WOORD, voor de openbaring.
"Niemand weet Wie de Zoon is, tenzij de Vader;
en Wie de Vader is, tenzij de Zoon en hij aan wie
de Zoon het wil openbaren."(Luc. 10/22).
de gelovende dichtende dichterlijke gelooft in zijn woord op grond van het WOORD: van de aan zijn woord gratuiet toegevoegde waarde van de verrijzenis waarmee het staat of valt. zijn dichten is articulatie op leven en dood: een gevecht met den engel, en, if he's lucky, een -zij het hinkend- overleven. een gedicht is een gedicht, een oeuvre een oeuvre, als het overleeft. d.w.z.: als zijn 12 zonen de vader worden van 12 stammen: die samen "zo talrijk zijn als de sterren aan de hemel"; "144.000 gezegelden uit alle stammen van Israëls zonen". (Openb. 7/4). een visioen uit geduld: dat de vrucht is van een gelovendbeminnend hopen; op grond van het WOORD, zonder in geweld te vervallen.
het woord is een vonk "van langen adem"; werkt "op langen termijn". zijn toegevoegde waarde is tijd loos, en uit dér aard voor àlle tijden. het hoort thuis in de "grot", is "schuilplaats...voor een contemplatief oponthoud" (c. verhoeven); is geweldloze aanwezigheid, geweldloos getuigenis; is toekomst: wijst naar het "van aangezicht tot aangezicht", het "oog in oog".
het geheim van den dichtenden dichterlijken is het woord geen geweld aantedoen; het het laatste woord te laten; het geheim van de ascese sine qua non, van het (benediktijns) "in de grot op water en brood". de zachtmoedige, die het woord geen geweld aandoet, doet ook zichzelf geen geweld aan. zijn geduld met het woord is ook geduld met zichzelf. hij blijft, bewust, op zijn natuur lijke plaats. hij kan wachten, want als het woord den tijd verdrijft, is er ruim plaats en tijd voor wachten. voor zitten in den schaduw vóór de opening van de tent. wachten, geduldig wachten, is zich uit en in het besef van het tijdloze allen tijd gunnen; den tijd zijn werk laten doen; het uur van den GEEST verbeiden. in den GEEST geloven is in zichzelf geloven tegen zichzelf in; geloven in en wachten naar het mogelijk onmogelijke: dat
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
