|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
hoe vlot dat getuigen van de getuigen van het WOORD. hoe gemakkelijk, ongeremd, ongefrustreerd, on "bedorven", on verdeeld schreven zij:
"Gij weet toch dat uw inspanning niet
vergeefs is dank zij Hem."(1. Kor. 15/18).
zij wisten het in simplicitate cordis, uit en in Hem, Die groter is dan ons hart: dan de twijfel, de remmingen, de frustraties, het "bederf", de verdeeldheid, de resten van eigenwaan en hoogmoed er in. zij hadden Hem gevraagd: "Leer ons bidden.", en Hij heeft het hen geleerd. want vragen IS verkrijgen, zij het dan zó: dat ons vragen op ónze wijze door Hem op Zijn wijze beantwoord wordt.
dit is een grote ervaring:
- wij vragen, stellen vragen, bevragen naar ónze wijze op ónze wijze. en altijd is er in de verwachting van het in willigen of beantwoorden uit der aard ónze wijze aanwezig. de wijze van den mens. met het gevolg dat onze verwachting tegen de wijze van god aanbotst waar het om dat wat van god is gaat. want zie:
- Hij willigt in, beantwoordt uit der aard op Zijn wijze, uit en in Zijn groter zijn dan ons hart tegen ónze wijze, onze verwachting in. dit te gaan zien, dààr mee intestemmen en zich dààr aan uit en in gelovendhopende liefde overtegeven is een gave van den GEEST. bidden is onze wijze corrigeren en in de lijn op de lijn van Zijn wijze gaan lopen: niet mijn wil geschiede, maar de Uwe. "Ik ben gekomen om de wil van de Vader te doen.".
de getuigen van het WOORD hebben hun woord, nadat hun weerstand wonder lijk in elkaar stuikte, aangepast aan, gecorrigeerd naar het WOORD. naar het Woord van god, dat aan den overkant, den ànderen kant ligt. hun woord werd uit en in her innering van den GEEST op ONS gelijkend.
ons woord kàn -wat blijkt uit de Schrift en uit de geschriften van allen die liggen in de lijn op de lijn van de Schrift- op ONS gelijken. dit is de wonder lijke op leven en dood beslissende zwenking van ónze wijze (ons woord) naar de wijze van god (gods WOORD). het cruciaal moment waarop óns woord van gedaante veràndert, "het juiste woord" wordt voor het verhaal van de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond. het woord van den gelovenden is een ànder woord: het "juiste woord" als vrucht van de zwenking, de grensoverschrijding. zijn GROND, vruchtbare aarde, is, heri, hodie et in saecula saeculorum, de Schrift.
homologisch: de identiteit, de eigen aard van gods WOORD te zijn, inspiratie (dit is: her innering van den GEEST), IS de identiteit, de eigen aard van ons gelovend, ons con spirerend woord. uit dér aard staat ons woord eigen aardig in de wereld: in de wereld, maar niet er van. de wereld heeft er last mee, en het heeft op zijn beurt last met de wereld. deze spanning, eventueel polarisatie, is onvermijdelijk doordat het naar onze wijze in de wereld moet zijn en naar de wijze van god niét er van kàn zijn. als het zijn identiteit opgeeft, laat staan verloochent, is het ten dode opgeschreven.
de wereld poogt het onder druk te zetten en naar zich toetehalen; er de taal van de wereld van te maken; het te saeculariseren. een proces dat hiér en nù over duidelijk, hoewel geruisloos verborgen, aan den gang is. de duisternis neemt het niet (langer) aan en zet zich, met den dag, driester en driester door. zó dat zelfs de kinderen van het licht, in hun argeloosheid, wankelen en "ten gronde" zouden gaan indien niet god door Zijn GEEST intens aandachtig onder ons aanwezig bleef en allen twijfel en allen angst wegnam.
"Vreest niet, Ik heb de wereld overwonnen.";
"Ik geef u de vrede die de wereld u
niet kan geven.".
(gods spraak van Jahweh via Zijn WOORD van trouw aan Zijn Schepping en Verbond).
het woord van den gelovenden is altijd en overal helemaal gelijkend op het Woord van god. hiér en nù staat het uit en in het heri naar het in saecula saeculorum toe in zijn eigen aard overeind. er is geen ander woord voor het ànder woord. het wordt, uiteinde lijk, in zijn definitieven vorm, door den GEEST gearticuleerd.
al wat er over "de aarde" te zeggen is en moet gezegd worden, krijgt zijn voltooiing uit en in de VOLHEID van het WOORD:
"Alles is door Hem ontstaan;
en zonder Hem is niets ontstaan.
In wat bestond was Hij het leven.".
het gelovend woord IS, "volop geïnspireerd door het Oude Testament", een gebed: "een gangbare manier van bidden...in de Joodse gemeenschap"; "En benaderen wij zo ook niet de wijze waarop Jezus zelf heeft gebeden?"; "bijeengelezen vanuit de nieuwe boodschap die Jezus Christus heeft gebracht.".(Op de adem van Gods woord: Ten geleide). het trilt, klinkt, leeft "op de adem van Gods woord". die adem afsnijden is verstikken.
de wereld als Schepping en voorwerp (partner) van Verbond kan alleen ter sprake komen, ver woord, "op de adem van Gods woord"; con spirerend. zo niét verstikt het woord van de wereld in de wereld de wereld. geloven is ademen "met volle teugen", "diep in- en uitademen" om het woord in zijn volheid, helder en krachtig te articuleren; de wereld als de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond, als een van gedaante verànderde, àndere wereld helder en krachtig ter sprake te brengen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
