|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
op aarde is voor den dichtenden dichterlijen "in het Bos", binnen de traditie. dit is: SAMEN met de woordvoerders van het WOORD WOORDvoerder. er kan, uit en in één HEER, één GEEST, geen breuk, geen scheur zijn tussen WOORD en WOORDvoerders. het WOORD heeft de woordvoerders gewild en dit bevestigd door de belofte van den HELPER, Zijn GEEST. de natuur lijke plaats van den woordvoerder van het WOORD is Zijn gemeenschap, Zijn kerk. zij is uit den aard van mensen op de wijze van den mens, met alle gevolgen van dien. maar zij is door Hem gewild, door Hem van in den beginne gesticht, en uit dér aard door en over onze wijze heen met Zijn wijze verrijkt. Hij is de GROND, de goede aarde van de traditie. de traditie is de enige plaats van de goede aarde, van Zijn GEEST. er is geen andere plaats om "vruchten te dragen". de dichtende dichterlijke is een boom in het bos van bomen, dat een Bos is. hij is in het bos deelname aan het Bos. het Bos is de SAMENhang der bomen. het WOORD wil gevoerd worden uit en in het over reiken van mens tot mens, uit en in de traditie der gemeenschap, der gemeente, der kerk van het WOORD.
de kerk moet hoorbaar zijn in het oeuvre. het ruisen van den boom is unisono met het ruisen van het bos, dat het ruisen van het Bos is. en vice versa. de rest is literatuur: geestig, maar GEESTloos; verstrooid verstrooiend. men vergisse zich niet. het WOORD is nergens anders te vinden dan in Zijn kerk.
"Wie u aanhoort, aanhoort Mij.
Wie u versmaadt, versmaadt Mij.".
een WOORDloos woord is een rammelend bekken. en ons tijdje is wel typisch een tijd van het groot symfonisch orkest van rammelende bekkens, van oorverdovend "versterkt" slagwerk. clichés. literatuur.
het WOORD manifesteert Zich in de rust, de stilte. Hij vult het verlangen in door het verlengen van het verlangen wanneer wij ingaan op het "Kom maar eens kijken.", mee gaan kijke en "de hele dag bij Hem blijven". die leerlingen bleven echter hun hele leven lang bij Hem. zij hadden niet alleen den tijd om Hem "optenemen", maar ook, uit der aard, WOORD te worden en Hem voor anderen te verwoorden:
"Wij hebben den Messias (dat betekent
Christus) gevonden. En hij leidde hem
tot Jezus.".
met het gevolg dat simon een àndere werd, van naam en gedaante verànderde, een christianus werd:
"Jezus zag hem aan en sprak en het wàs):
'Gij zijt Simon, de zoon van Jona; gij
zult Kefas heten (dat betekent Petrus)".
ook hij bleef blijven. al den tijd.
de vergissing van ons tijdje is dat het "geen tijd heeft" om het verlangen langzaam te laten verlengen naar "al den tijd van de wereld". ons tijdje is een tijd van "geen tijd hebben", en schiet in zijn haast sissend en daverend aan zijn doel voorbij. het heeft geen tijd om mee te gaan kijken, laat staan den helen dag bij Hem te blijven, laat staan het hele leven. het is te wispelturig om te blijven blijven.
het WOORD komt alleen over en in die blijft blijven, die zijn OORSPRONG lijk verlangen in rust en stilte en tedere toegankelijkheid verlengt. het WOORD kan alleen verwoord worden uit en in een denken dat her innering is, een doen dat Mijn geboden onderhouden en een spreken dat getuigen is dat dit alleen kan door en met en in Hem. deze drie aspecten, momenten van het verwoorden, zijn onlosmakelijk: het ene is onmogelijk zonder de andere; zonder de andere is elk moment vals. het denken is geen filosofische overtuiging, geen wetenschap, geen filosoferen; het doen is geen activisme; het spreken is geen verbalisme. ze scheiden is het WOORD "verzwijgen": den GEEST wegmoffelen; Zijn geboden negeren; het getuigen onder de korenmaat verbergen.
de VOLHEID van het WOORD is GEEST, liefde, niet kùnnen niét spreken. wetenschap, activisme en verbalisme zijn de dood doeners van het WOORD in dit tijdje. en het zou wel eens kunnen zijn dat zij ook de dood doeners van veel christiani in dit óns tijdje en óns plaatsje zijn. de christenen zijn bedreigd door een filosoferen dat een her inneringloos denken is; een doen dat een verwoed activisme "op eigen houtje" is; een praten dat geen getuigenis en uit der aard zuiver verbalisme is, een WOORDloos woord.
het WOORD verwoorden: het verhaal van de genezing van den lammen in de "handelingen" der apostelen geeft òns een staaltje ervan.(Ha. 3/1-16).
"Eens gingen Petrus en Johannes naar de
tempel...Daar was een man, die verlamd was...
Toen hij Petrus en Johannes zag,.. vroeg hij
hun een aalmoes. 'Kijk ons eens aan.'. Hij
keek hen aan in de hoop dat hij van hen iets
zou krijgen. Petrus sprak: 'Zilver of goud
heb ik niet; wat ik wel heb, geef ik u:
In de Naam van Jezus Christus van Nazareth,
sta op en ga'. Terstond kwam er kracht
in zijn voeten en enkels; hij sprong op,
stond overeind; hij liep en ging met hen
de tempel binnen. Stappend en springend
verheerlijkte hij God...
...liep al het volk naar hen toe...
Toen Petrus dit zag, richtte hij het woord
tot het volk: '...om het geloof in Zijn Naam
heeft Hij deze man, die gij ziet en herkent,
weer krachtig gemaakt. Zijn Naam en het
geloof dat Hij heeft verleend, heeft hem
vóór uw aller ogen de volkomen
genezing geschonken.'".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
