|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het WOORD verwoorden is ons denken, doen en dichten door het her inneren van den GEEST van het WOORD laten verrijken met "eeuwig leven".
"Dit is het eeuwige leven: dat zij U kennen,
de enige ware God, en Hem die Gij gezonden
hebt, Jezus Christus."(Joh. 17/3).
het wezen van den christianus -en meteen van de christiani, de gemeente van Christus- ligt voor ons hiér en nù al helder uitgesproken in het verhaal van de genezing van den lammen: "Wat ik wel heb, geef ik u.". dit is: de kracht om in den Naam van jezus Christus van nazareth op te staan en te springen, d.w.z.: van gedaante te verànderen; met Hem (hen) den tempel binnen te gaan.
de "grote" vraag van ons rationeel kritisch verklaringen eisend tijdje is: is dít "echt" gebeurd, of is het een fictief verhaaltje, eventueel een mythe? want in zijn ogen is alleen wat exhaustief (filosofisch, psychologisch enz. enz.) verklaard kan worden "echt. de rationeel kritisch verklaringen eisende evalueert dit verhaal op zijn "echt" gebeurd zijn, of niet. zijn onderzoek spitst zich dààr op toe, en het antwoord op die vraag is "het begin" van zijn oordeel. met het gevolg dat het verhaal licht (vaardig) bij de literatuur terecht komt. de mythische.
de gelovende is, heri, hodie et in saecula saeculorum, wat de her innering van al wat Ik u heb gezegd betreft, wezen lijk ànders dan een rationeel kritisch verklaringen eisende. uit dér aard is zijn "onderzoek" van het verhaal wezen lijk ànders. voor hem is de vraag naar het "echt" gebeurd of fictief zijn niet de EERSTE, en uit der aard niet "het begin" van zijn oordeel erover. hij zet het spectaculaire schaakmat en schakelt het uit. zó als de Schrift zelf dat doet. zijn EERSTE en LAATSTE vraag is die naar de boodschap van het verhaal. in feite is het geen vraag (laat staan een eis), maar een openhartig luisteren naar. de eigen aard van die boodschap is dat zij "groter" is dan de vorm waarin zij verschijnt; in casu groter dan echt gebeurd (relaas) of fictief (mythe). de vorm is van den mens (naar ónze wijze); de boodschap is van den GEEST (de wijze van god), en uit dér aard "groter" dan de vorm.
de boodschap IS ER, óók als wij er niet in slagen exhaustief uittemaken of het "echt" gebeurd is of een "literair" verhaal, redactie van den verteller is. het gaat den gelovenden vrij moedig om de boodschap. en het is vrijwel zeker dat de GEEST Die ze maakte en in het verhaal her innerde, ze óók voor den er naar verlangenden lezer zal "verlengen". namelijk hem helder laten inzien dat het voor óns, hodie, hier om gaat:
- petrus gelooft in den Naam van jezus Christus van nazareth. zijn denken is een "U kennen, de enige ware God, en Hem Die Gij gezonden hebt, Jezus Christus";
- petrus onderhoudt Zijn geboden: al op gaande naar den tempel, geneest hij den lammen. d.w.z.: hij geeft hem wat hij wel heeft;
- petrus getuigt -hij kàn dààr over niet zwijgen- over jezus Christus:
"Mannen van Israël, wat staat gij hierover
verbaasd, of wat staart gij ons aan als
hadden wij hem door eigen kracht of
vroomheid doen gaan? De God van Abraham,
Izaak en Jakob, de God onzer vaderen,
heeft Jezus, Zijn dienaar, verheerlijkt,
die gij...".
het verhaal IS ER, voor óns, voor altijd, en mét het verhaal -of het nu relaas of dichterlijke voorstelling is- IS ER de BOODSCHAP voor óns, voor altijd. het "lezen" is het geluk hebben dat het verlangen naar die boodschap "verlengd" wordt en, gezuiverd van het spectaculaire en de sensatie, "verlengd" verder gereikt kan worden.
het wonder van het verhaal is: dat het actueel is en een bevestiging van het historisch feit dat de wonderen (inderdaad nóg) niet uit de wereld zijn. nóg altijd geeft "petrus" wat hij wel heeft, en kunnen "verlamden van de schoot hunner moeder af, die gedragen moeten worden en neergezet om bij de tempelpoort een aalmoes te vragen...ter stond opspringen, lopen, stappend en springend god verheerlijken".
poëzie is een bevestiging dat het wonder nog niet uit de wereld is. zij moet "gelezen" worden in den geest van het "lezen" van het verhaal van den lammen. haar boodschap is uit en in het her inneren van den GEEST "groter" dan haar vorm:
"niet als hadden wij door eigen kracht
of vroomheid het woord doen gaan, maar het
stapt en springt om God te verheerlijken".
het geheim van den dichtenden dichterlijken is: dat zijn woord, in den Naam van jezus Christus van nazareth (het WOORD) van de verlamming van den moederschoot af genezen, stappend en springend god verheerlijkt en met hen mee den tempel binnen gaat. dit is het geheim van den uit en in geloven genezen verrezenen.
de rationeel kritisch verklaringen eisende wordt bedreigd door "ongelovigheid":
- is het verhaal een relaas van "feiten", dan komen die "feiten" voor hem ongeloof waardig over. de van den moederschoot af verlamde is genezen, stapt en springt "als op een vingerknip", als "bij mirakel". en dààr voor is er geen rationeel kritische verklaring. dùs is het relaas een leugen: het gaat in tegen alle wetten van de logica, de wetenschap, de rede. (het is de geschiedenis van de wetenschappelijke behandeling van "het mirakel").
- is het verhaal een "dichterlijke voorstelling", dan is het fictie, een mythe, en komt het even min als het relaas met de werkelijkheid overeen. het is een leugen, en uit der aard ongeloof waardig.
de rationeel kritische verklaringen eisende kan uit zijn aard met dit verhaal (en de hele Schrift) niets aanvangen. met alle gevolgen van dien. en tóch: het verhaal IS ER; de boodschap erin IS ER; het verhaal IS ECHT. groter dan ons hart, laat staan onze rede. groter óns "vergrotend": ons van verbijstering, verbazing, geboeid zijn bewegend tot bewondering voor het wonder van de -alle rationeel kritische verklaringen ver overstijgende, maar voor den gelovenden schitterend als de zon en wit als sneeuw verschijnende- Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond, het wonder van de ECHTHEID van de Schrift, het WOORD van god in het woord van mensen. en uit dér aard is "echte" poëzie in goed gezelschap:
"dat was gheselscap goet ende fijn,
...
nu bestu in den troon verheven,
claerre dan der sonnen scijn,".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
