Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

DAGboek 27/9/1987 - 13/9/1988

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

19/1

                        "Gij zult niet langer Abram heten;

                        uw naam zal Abraham zijn, want Ik maak u tot

                        vader van een menigte volken."(Gen. 17/16).

            1) god is DE naam. de BESTAANDE. de IDENTITEIT van "Ik ben Die bén; Ik zal er zijn voor u.". in Zijn naam, Zijn wezen, is het geven van namen begrepen. de NAAM geeft uit Zijn aard namen. Hij schept de dingen op de eerste vijf dagen, den mens op den zesden. de naam van den mens is -van dien der dingen verschillend-: op ONS gelijkend; naar ONS beeld en gelijkenis. een afglans van god, en uit dér aard tot naam geven, scheppen bekwaam.

            2) god geeft aan abram zijn "echten" naam: abraham. "Richt uw schreden naar Mij; ga in op het voorstel van Mijn Verbond met u.". de "echte" naam van den mens, zijn wezen, zijn "echte" identiteit is: die ingaat op het voorstel van gods Verbond. in dien naam is op zijn beurt het aan de dingen en den mens der Schepping een naam geven begrepen. op ONS gelijkend wordt de mens een "spreker", een naam gever, een schepper. in zijn "echten" naam is begrepen: vrij en vrolijke medewerking met Die hem tot medewerker, "spreker" (woordvoerder) maakt en hem daartoe het woord, de taal heeft gegeven, de bekwaamheid tot scheppen.

            3) het scheppen van den mens is de dingen en den mens uit spreken, articuleren, vormen zó als zij in de eerste zes dagen door god uit gesproken, gearticuleerd, gevormd werden. dit is: op ONS gelijkend. dit is: zó dat de Schepping en het Verbond er helder in weerspiegeld staan. dit is: "naar de natuur".

            het scheppen van den mens is: de wijze van god op zijn wijze (d.w.z. trouw aan gods wijze) naar de wijze van de mensen aan de mensen openbaren, laten "kennen".

            4) dit is: de mensen toe spreken, aan spreken, in den NAAM van god de dingen en den mens hun "echten" (tweeden) naam geven. en dŕt is dichten. dichten is uit en in den GEEST van god (Die alles schiep en met den mens een Verbond van Ik maak u tot...sloot) de dingen en den mens voor den medemens hun "echten" naam, hun vorm, hun identiteit geven. dit is: articuleren in "echte", op het Woord van god gelijkende, door den GEEST der Waarheid her innerde woorden. dit is: met gewone woorden het on gewone, het wonder van de Waarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond mede delen.

            "vader van een menigte volken" is eigenlijk de NAAM van god. god doet den mens een belofte:

                        "Ik wil...u zeer talrijk maken.

                        Ik maak u tot vader van een menigte volken.".

god geeft Zijn NAAM weg aan den "mens die zijn schreden naar Hem richt". Hij maakt hem tot "vader van Zijn Schepping"; bekwaam tot verantwoordelijk "spreken en het is". dichten is uit en in verantwoordelijkheid verwoorden.(vgl. verder g. vergauwen).

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>