|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
het oude "in de wereld, maar niet ervan" neemt in de geschiedenis geschiedend, d.w.z. naar ónze wijze. op ónze wijze, steeds weer nieuwe vormen aan. als de wereld verandert, verandert uit der aard het in de wereld en het niet er van. de nieuwe vorm is: in dié wereld niet van dié wereld. het nieuwe is de oude stabiliteit in een veranderende wereld, de eigen aardige dynamiek van de stabilitiet: de on doodbaarheid van het uit den dood verrezen leven. het resurrexit is de bevestiging van Christus' stabiliteit in het "wereldse" "Hosannah de Zoon van God!" en het vrijwel dadelijk daar op volgend "Kruisig Hem!".
"christiani" zijn in Christus' stabiliteit bevestigden in een wereld die uit haar aard vlot over gaat van het hosannah naar het kruisig hem, precies omdat zij niet vàn die wereld zijn. de argumenten zijn klassiek en gaan van "dat deze man ons volk misleidt en verbiedt aan de keizer schatting te betalen en zichzelf voor Christus, de Koning uitgeeft."(Luc. 23/2), tot "Hij heeft God gelasterd."(Mat. 26/65). de wereld is: "Wat voor kwaad heeft Hij dan gedaan?". "Kruisg Hem!"; niet van de wereld is: "Hij is verrezen!". een christen blijft alleen overeind door den GEEST van Christus: in de veranderingen stabiel; door den dood (fixatie) heen levend (dynamisch).
"Christiani". was het spot: "gezalfden", uitgesproken met een onmisverstaanbaar accent van weer (die waan-) zin (blijkt te zijn)? was het gewoon bedoeld als "leerlingen van Christus"? hoe dan ook, zeker is de tegen-, weerzin of afkeer vandaag van het "gezalfde", het "sacrale". de democratie dicteert het "men like others", égalité (+ fraternité en liberté). wat dat allemaal moge zijn, want, in dié lijn, "elk zijn waarheid". "Ecraseze l'infâme!", echo van "Kruisig Hem!".
bezorgd om de zelfmoord, de langzame vergiftiging, de afbraak; bezorgd om de ziekte van "technomorfische manier van denken". dit is: de baylonische gevangenschap van dit tijdje. zij hebben de lier aan de wilgen gehangen. de weg van den GEEST is: "Uit de diepte roep ik tot U, o Heer.". in dié lijn op dié lijn kan het "her lezen" van aischulos' "Prometheus", goethes "Faust", of het "luisteren" naar mozarts "Kleine Nachtmusik" en bachs "Mattheuspassion" leiden naar het "gebed": de GRONDhouding van den dichtenden dichterlijken (psalmist), den van den GEEST vervulden, den op ONS gelijkenden "gezalfden":
"De Geest des Heren rust op Mij;
want Hij heeft Mij gezalfd, om aan
armen de blijde boodschap te brengen.
Hij heeft Mij gezonden om
aan gevangenen verlossing, aan blinden
genezing te verkondigen; om verdrukten
in vrijheid te stellen, om aan te kondigen
het genadejaar des Heren."(Luc. 4/18-19).
leerlingen van Christus uit en in Christus "christiani" dan tóch. geroepen en gezonden in dit tijdje aan armen de blijde boodschap te brengen enz. om, met de woorden van dit tijdje, te genezen van de ziekte van "onze technomorfische manier van denken"; om de lier uit de wilgen te halen voor
" de
dronken vreugde van een
onsterflijk lied".
dit is uit en in den GEEST van Christus de vreugde om en vrede om de vrijheid uit bevrijding: de stabiliteit van het niet vàn in de steeds vlot veranderende wereld. en dit is het geheim van de "zalving": een dynamische stabiliteit, waarbij de wereld gaat liggen en de storm bedaart.
het "denken" van den gezalfden is een HEILsdenken: met gezag op grond van het GEZAG.
"Hij geeft bevel aan de onreine geest
en zij gehoorzamen hem."(Marc.1/27).
het HEILsdenken is gegrond in de blijde boodschap dat de GOEDE GEEST de boze geesten in de wereld met gezag uit drijft. van mosterd zaadje mosterd boom geworden, met de nesten van "de vogels in de lucht" erin niet groter dan dat in een naar alle kanten uitgerekte en (haast oneindig) uitgestrekte wereld. naar ónze wijze van mensen maat. want het wonder is niet de omvang, de grootte, het "oneindig getal". het wonder is de tedere toegankelijkheid, de deemoed van de overgave, de gehoorzaamheid aan de KIEM. de KIEM bepaalt de grootte. en uit dér aard is het gewone on gewoon, groter, en wordt ónze wijze verrijkt met de wijze van god.: ons scheppen Schepping; onze gehoorzaamheid Verbond. het wonder is het worden van het zaadje tot boom; van inval tot oeuvre. het is het wonder der mens wording: het overeind komen en blijven in een naar alle kanten uitgerekte (bijna oneindig) uitgestrekte wereld. het wonder is het BOS van mosterd bomen: de ecologische economie van de ongenaakbare Schepping en het het nooit begevend Verbond. de natuur lijke plaats voor de nesten van "de vogels in de lucht...die zaaien noch maaien en toch..." (maar soms bij ongeluk als slachtoffers van den liberalen libertijnsen mens, in een olievlek terecht- en omkomen).
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
