|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
zij "meenden" een spook te zien, en het was jezus, Die over het water liep.
"Het was het derde uur,
toen zij Hem kruisigden."(Marc. 15/25);
"Tegen het zesde uur tot het negende toe
viel er duisternis neer over het hele land."(33);
"En het voorhangsel van de tempel scheurde
in tweeën, van boven tot onder."(38);
"Gij zoekt Jezus van Nazareth, die gekruisigd is?
Hij is verrezen; hier is Hij niet. Ziet hier
de plaats, waar men Hem heeft neergelegd."(16/6)
de wijze van God onder ons is verheldering van onze wereld voor ons. door den HELPER, het her inneren van den GEEST der Waarheid, neemt Hij de door het mis verstaan van den mens in het leven geroepen "spoken" in de wereld uit de wereld weg. dit is Zijn concreet antwoord op wat mensen "de grote vragen van ons bestaan", "de grote thema's van de grote schrijvers" noemen. god is HELDER; de natuur lijke plaats van de "spoken" is de duisternis. de morgen moet den mens toch "leren" dat de opgang van de zon de duisternis én de "spoken" erin doet verdwijnen. de avond moet ons toch "leren" dat de ondergang van de zon de duisternis én de "spoken" erin laat verschijnen.
macht-, heb- en roemzucht, de drie handen op één buik, scheppen samen de duisternis en de "spoken" erin. het is een oeroude geschiedenis, die in dit óns tijdje een nieuw kleedje heeft gekregen, dat al deerlijk afgedragen is. en "lelijk" geworden. de wanhopig frenetieke verheerlijking van het lelijke als thema van kunst en cultuur is het teken van den doodsstrijd van het mis verstand van het leven. het cliché van het paradigma van de goddelijke rede en het "spook" van de macht van de macht verdwijnen met de duisternis bij het opgaan van de zon.
god is blijvend blijvend HELDER. de natuur lijke plaats van het "schone" in de verbijsterende, verbazende, wonder lijk boeiende WAARHEID van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond. die WAARHEID van in den beginne is uit en in het in den beginne de natuur lijke plaats van kunst en cultuur. zij is de EERSTE MORGEN van elken morgen in de geschiedenis.
er zijn hier en nu in en op de lijn van het in den beginne. tekens dat morgen de EERSTE MORGEN den morgen van het "schone" wekt waarin weer zichtbaar wordt dat de steen is weggerold en het graf leeg is. dat óns woord geen "spook" (cliché) is, maar een uit en in het ons vóór gaande WOORD springlevend woord. het springlevend woord is de natuur lijke plaats van het paradigma der schoonheid. on doodbaar werd het nooit gedood. ten hoogste werd het "gemeden", "vergeten" voor het cliché, het oor verdovend rinkelend bekken of rammelend symbaal. als en waar die "uitgeput" neervallen, klinkt het springlevend woord op, en uit der aard de waarheid en waarde van de schoonheid. in het licht van de opgaande zon is de schoonheid SCHOONHEID, het woord WOORD. de schoonheid krijgt en kan haar kans waarmaken uit en in de SCHOONHEID; het woord uit en in het WOORD. de morgen van morgen zal opgaan uit en in den EERSTEN MORGEN. zijn eerste uur zal de verrijzenis, de verheerlijking uit en in het derde, zesde tot het negende uur toe zijn.
dit is geen "droom". het is een belofte op GROND van het Verbond. de schoonheid wordt, zó als de SCHOONHEID, geboren in een stal, een "grot". zij leidt een lang "verborgen leven": "groeit op en neemt in krachten toe; wordt van wijsheid vervuld; en Gods Geest rust op haar" (vgl. Luc. 2/40). de schoonheid van de aarheid van de Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond, die opgroeit en in krachten toeneemt en verVOLd wordt door her innering van den GEEST, Die op den dichtenden dichterlijke rust.
dié schoonheid is er van in den beginne, naar de wijze van den mens met den mens geworden en naar zijn wijze met hem opgroeiend en toenemend in kracht naar haar VOLtooiing toe door den GEEST. "verdoofd", maar niet uitgedoofd in dit tijdje van oorverdovende kunst en cultuur, zal zij als het gedruis der clichés is verstild en de "wind" is gaan liggen, de kunst en cultuur hun vredig en schoon gelaat weer geven in den morgen van den morgen. zij keert de onomkeerbare geschiedenis onomkeerbaar om. haar verhaal moet gelezen "van achteren naar voor", tegen het mis verstand van mensen in.
die schrijft, die blijft: het barnum cliché van dit tijdje met dit tijdje weg deemsterend in den morgen van morgen. alleen de schoonheid blijft, en die het geluk hebben eraan te mógen kunnen deelhebben en te kùnnen mogen deelnemen. de schoonheid is "opnieuw geboren; uit water en Geest"...(zij)is Geest...maar gij weet niet waar Hij vandaan komt en waarheen Hij gaat...Zó gaat het iedereen die uit de Geest is geboren... Wie handelt naar de waarheid, komt tot het licht, opdat het aan zijn werken moge blijken dat zij in God zijn verricht."(Joh. 3/1-21). de schoonheid is de "veróvering der aarde": de verrijking van "de aarde" met "den hemel". zonder schaduw, zonder "spook". uit en in een wereldbeeld dat het beeld van god is: de Waarheid van de werkelijkheid van de Schepping en het Verbond. de articulatie van het feitelijkste feit.
het feitelijkste feit is de aanwezigheid van de wijze van god in de wijze van de dingen en de wijze van den mens. de wijze van de dingen roept de dingen en de wijze van den mens roept, ingeschapen, den mens op om de wijze van god te verheerlijken. dit is: de schoonheid onder ons te laten verschijnen vóór en voor ons ad majorem Dei gloriam. vrij en vrolijk: uit en in de vreugde van den vrede van de vrijheid uit bevrijding. "romantiek", óf geen.
poëzie is wonder lijke articulatie van het feitelijkste feit. en uit dér aard 100% zuiver beeld, 100% clichéloos, clichévrij. de dichtende dichterlijke heeft er, vóór de mensen, niets bij te "winnen", niets bij te "verliezen". zijn vrijheid is een bevrijd vrij zijn dat hem (met Mijn vrede) bevredigt en (met Mijn vreugde) bevreugdt. zijn stem rinkelt noch rammelt, krast noch kraakt.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
