|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
kardinaal danneels schrijft: "...het totaal verschillend taalregister dat Kerk en wereld hanteren" (De leek is een omnipracticus). er zijn de waarden: liefde, dood, vrouw, god, kerk, evangelie; er zijn de taalregisters (de toon uit en in een levens houding) van
- de technische, als cultuur van de macht geconstrueerde en opgebouwde wereld: rationeel, revendicatief, mannelijk analytisch, hard efficiënt. een stijl op grond van een "filosofische overtuiging": van -hard, actief, presterend- "geloof" in de macht van en door de ratio; in het "verover de aarde"; in de eis, de analyse en de efficiëncy.
- de bijbel en (in en op die lijn) de Kerk, die spreken in een als cultuur van de "schoonheid" organisch gegroeide stijl: symbolisch, suggestief, globaliserend, (onnutig) poëtisch. een stijl op grond van GELOOF in een van gedaante verànderde wereld; in een in beheer gegeven en uit en in gehoorzaamheid te ver óveren aarde; in in harmonie meewerken aan de éénheid; in openbaring van "de tekens". "mals", passief, scheppend.
de taal van de Schrift articuleert "de grote dingen van het leven", de "waarden" geboetseerd en beademd in den beginne door het initiatief van GOD (in Zijn Schepping en Zijn Verbond): de liefde als leven gevend leven; lijden en dood als tot verheerlijkt leven van gedaante te verànderen; de Kerk als die aan GOD behoren, "die niet uit bloed, noch uit de wil van vlees of man, maar uit God zijn geboren"; de vrouw als het "teken" van de "schoonheid"; het evangelie als het WOORD als proto type van óns woord, ons niet naar het vlees, maar naar den GEEST denkend doend dichten; de dingen als de, eerste- of tweedehandse, wondere daden van den Heer.
de "toon" van den gelovenden correspondeert met het taalregister van den bijbel en de Kerk (als ver woording van het WOORD, als "lichaam" van Christus): "klassieke" muziek en ten VOLLE poëtisch. de gelovende componeert (toonzet) de goede dingen van het leven in het "klassieke" toonstelsel van de Schrift: uit en in her innering van den GEEST beeldend, visionair, openbarend, "vertellend". dit is: grondig passief; ont eigend on nuttig creatief. dit is: in de wereld niét van de wereld, en uit dér aard door de wereld uitgedaagd de wereld uitdagend.
uit dér aard kan elk onderzoek hier en nu nù hiér niet anders dan rekening houden met "het totaal verschillend taalregister dat Kerk en wereld hanteren". en dàt laat kardinaal danneels wel "doorschemeren". de Kerk zal haar boodschap vandaag niet verstaanbaar maken door naar het taalregister van de technische wereld, van mensen uit het computertijdvak, den "toon" van het rationele, revendicatieve, analytische en hard efficiënte overteschakelen, maar alleen door door trouw aan den "toon" van den bijbel, den GRONDtoon van de "klassieke symfonie". dié toon is alles.
niet de kerk moet zich bekeren en met de wereld meelopen; de wereld moet zich bekeren en Christus volgen. niet het WOORD het woord, maar het woord het WOORD. als dit tijdje zijn tijd heeft gehad; een "toontje lager zingt".
"Alles toch wat vroeger werd geschreven
is tot onze onderrichting geschreven,
opdat wij de hoop zouden verkrijgen
door het geduld en de vertroosting
die de Schriften ons bieden. (Rom. 15/4);
Ik bedoel: dat Christus terwille van Gods
trouw dienaar is geweest van het joodse volk
om de beloften aan de aartsvaders waar te
maken; maar de heidenen moeten God
verheerlijken om Zijn barmhartigheid.(15/8-9)).
zó is Rom 15 hiér en nù her innering van den geest van den GEEST:
- er is de beloften; er is de erbarming. beide van denzelfden Vader via den Zoon. die van de beloften zijn, moeten in de beloften blijven en aan de erbarming deelnemen: de Kerk in de wereld voor de wereld open, maar niet er van. die van de erbarming zijn, moeten deelnemen aan de beloften: de wereld uit erbarming door de Kerk voor de geloften geroepen. dit is de geest van de cohabitatie van de mensen door god geschapen. de "toonaard" van de beloften klinkt op uit "wat vroeger geschreven werd tot onze onderrichting van hoop, geduld en vertroosting". het is en blijft de "toonaard" van het taalregister van de Kerk. de bekering van uit en in erbarming is de genezing van de door het rinkelen en rammelen van de wereld in de wereld veroorzaakte doofheid. alleen de GEEST kan de oren voor de her innering door medewerking van de Kerk openen. dit is: het taalregister van de rationele revendicatieve mannelijk analytische en hardefficiënte taal om buigen naar de kunst en de cultuur van de "schoonheid" in en op de lijn van de Schrift; tot "eenheid des Geestes door de band van de vrede".(Ef. 4/3);
- de "toonaard" van de bijbel is niet haast, maar ten VOLLE poëtisch. uit dér aard is het taalregister van de Kerk een deelname aan dit ten VOLLE poëtische: een van gedaante verànderd woord bekwaam tot het articuleren van de van gedaante verànderde wereld, beide schitterend als de zon en wit als sneeuw; uit en in de beloften een licht voor de erbarming.
het geheim van de beloften is de vermalsing van de verharding, het vervangen van het stenen hart door een hart van vlees. en dit is meteen het wervend geheim van den op de geloften geGRONDen dichterlijken dichtenden. het is de "toon aard" van zijn poëzie.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
