|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
en uit dér aard is een gedicht een meerstemmig één stemmig lied: zó als het leven zelf van al dat leeft, éénstemmig in zijn meerstemmigheid. hier en nu nù hiér "open" naar waar àlles begint en niéts eindigt toe. want onze geschiedenis is beginne lijk én uiteinde lijk een on eindige lijn. het zingend woord is on eindig open. meer dan redeneren is zingen het geheim van den mens: uit en in zijn OORSPRONG lijk onbegrijp- onverklaarbaar wonder lijk deelhebben deel nemen aan het GEHEIM. uit dér aard heeft zingen geheime lijk plaats en wijst het naar het GEHEIM. met den vingen op den grond. die Sage, zegt heidegger, heeft te maken met zeggen; en jezus van nazareth wijst met den vinger als Hij zegt: "Kijk eens naar..., hoe..."; en de hele SCHRIFT is SAGE, een psalm.
de dichtende dichterlijke is altijd en overal helemaal een sprekende geheime lijke: naar de wijze op de wijze van den mens (uit en in mógen kunnen) in potentie, én naar de wijze van god (het GEHEIM) actualiserend (kùnnend mogen). hij is on nuttig van het grootste nut, on practisch hoogst practisch: daar waar het gaat om datgene waarom het gaat.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
