|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Er is blijkbaar (nog) altijd (weer) iets te zeggen. de GEEST blijft her inneren, blijft op aarde neerdalen en Zich in het geschieden van "de aarde" mengen omdat het OORSPRONG lijk en UITEINDE lijk Zijn zaak is. uit dér aard beLICHT en beKRACHT Hij on verpoosd on verdroten dit geschieden en blaast Hij wat er (altijd nog weer) te zeggen is, mensen in. wat er te zeggen is, is de WAARHEID van wat er in het geschieden geschiedt.
2. in dit geschieden geschiedt wat van den "goeden" én wat van den "bozen" geest is. de GEEST beLicht het "goede" als goed en het "boze" als kwaad, én beKRACHT den "goeden" geest om uit en in dit LICHT wat goed is te doen, en den "bozen" geest om wat kwaad is niet te doen. en dàt her innert de GEEST en doet HIJ zeggen als "wat er, hiér en nù, te zeggen is" opdat het ook gedaan zou worden.
3. "schrijven" is dit her inneren van den GEEST hiér en nù articuleren, "in steen beitelen". dit "werk" is van den "goeden" geest, heeft plaats uit en in die vreemde welwillendheid tegenover en tedere toegankelijkheid voor het in spireren van den Heiligen GEEST.
3.1. met als gevolg van DIEN dat de natuurlijke plaats van "schrijven" de stilte is waarin de "schrijver" in stilte stil is. dit is: de eenzame plek, de grot.
de stilte is de plaats van afstand van het gedruis van de wereld. de omstandigheden van dit tijdje hebben niet alleen die plaatsen zeldzaam gemaakt, maar ook uitgestoten, met het odium van wereldvreemdheid beladen. zó dat de stilte als bondgenoot van den "goeden" geest de dictatuur van den "bozen" moet doorstaan om overeind te blijven.
de stilte schept de sfeer voor het "in stilte" van den "schrijver". dit "in stilte" is wezen lijk afstand van roem, heb- en machtszucht, van de besmettelijke ziekte van de wereld. het is afzondering, geen afstoting. het is een teken van geloof in de ondoodbaarheid van den "goeden" geest en zijn impact op het geschieden van de geschiedenis als wezen lijk van (het her inneren van) den Heiligen GEEST en Zijn uur. het "in stilte" van den "schrijver" is wezen lijk een teken van zijn geloof in zijn uur als uur van den Heiligen GEEST. een teken van zijn "stil" zijn.
zijn "stil" zijn is vrij en vrolijke te vreden af stand, ont eigening, overgave. het "Ik moet kleiner worden opdat Hij groter zou kunnen worden." van den Doper; het paulinische "Ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij.". het is "goede grond" bij uitstek voor den graankorrel van zijn "schrijven", dat uit en in de KIEM kiemt en VOL wast. het is VASTE GROND voor zijn woord als waarheid uit WAARHEID, leven uit LEVEN, weg uit WEG.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
