|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
3. de taal van het WOORD is dichterlijk. prototype (voor- en toonbeeld) voor alle dichtende dichterlijken. zij bevestigt op hààr wijze (beeld lijk, "in gelijkenissen") het geheim van de Waarheid van de Werkelijkheid van de SCHEPPING en het VERBOND als GELOOFSGEHEIM. dichterlijke taal is doordat zij articulatie van het méér op aarde is, wezen lijk geloofstaal. geloofstaal zegt, zij het via de taal van "de aarde", via de letter, méér dan "de aarde" te zeggen heeft en zegt. de dichterlijke taal vertolkt de WAARHEID van de on verdeelde on verdeelbare éénheid van "HEMEL" en "aarde, "aarde" en "HEMEL", brood en BROOD. "Dit is Mijn lichaam." sprekend schept zij bestaan, VOLHEID van BROOD ("HEMEL") in brood ("aarde").
"De woorden die Ik tot u sprak, zijn geest en leven.".
1. Tegen dit LICHT gehouden, houden de boeken waaronder wij bedolven worden, geen stand. zij zijn, zó als in dozen verpakte melk, "houdbaar tot...". zij zijn "stof", dat met den (tegenwoordig korten) tijd onder stof ligt. zij zijn van een tijdje, tijd lijk in den tijd, vergankelijk vergaand. zó als de van den wijnstok afgesneden rank on verbonden met de geschiedenis tot verdorren gedoemd. de "markt" ten spijt.
de "markt" (de "beurs") is een wanhoopsdaad, een stuiptrekking, een fatale zinsbegoocheling. de handtekening ten dode: bevestiging van de zelfoverschatting, van de illusie. zij vergaat met het boek quia puvis est et ad pulverem revertetur.
de markt teert op, promoveert massa en ageert massaal. zij baart massaal en begraaft massaal, surfend op de golven van een opgejaagde massa, die niet te stuiten is. die schrijven, blijven niet, vloeien uit over het zand en drogen op. terwijl het leven in die leven on gehaast, mit Liebe verweilend bei jedem Schritt, on verpoosd on verdroten voortgaat.
2. het geheim van het blijvende boek schuilt binnenin, in zijn binnenste, het hart van het boek. de poëzie erin. het blijft terwille van de poëzie: het lelijke jonge eendje dat op UW woord ter stond terstond een zwaan wordt, derde BOEK.
het geheim van het derde BOEK is het GEHEIM van het eerste en het tweede: GODS WOORD hoe dan ook maar geheime lijk wonder lijk in het verborgene in het woord van mensen. de ziel van het derde BOEK is de poëzie erin: het LICHT en de KRACHT van den Heiligen GEEST in de letter. dit is: her innering van GODS WOORD (al wat IK u -in het eerste en tweede Boek- heb gezegd) door den Heiligen GEEST in óns woord.
het derde BOEK is het boek van den "goeden" geest in een mens als rijpe ("goede") vrucht van "naar Hem luisteren", "in Mij geloven". zijn waarmerk is zijn on verdeeld één zijn met den Heiligen GEEST van GOD den VADER SCHEPPER en GOD den ZOON VERLOSSER. uit dér aard is de geest van het derde BOEK wezen lijk scheppend en verlossend (bevrijdend). het beLICHT de ("HEMELSE") WAARHEID, het ("HEMELS") LEVEN en den "HEMELSEN") WEG voor al wat er op aarde leeft (weten), én beKRACHT zijn naar dit LICHT handelen (willen).
uit dér aard is het derde BOEK het "verlengde" van de eerste twee: ont hult en ont vouwt het ZE hiér en nù in de geschiedenis; is het levende traditie: con spirerend con textueel intertextueel verbonden met allen die, samen, één van ("goeden") geest, het derde BOEK "schrijven". blijvend blijvend blijven schrijven.
3. het derde BOEK blijft op de wijze van blijvende derde BOEKEN. hoe dan ook. in het verborgene. bescheiden in het marktlawaai. uit geloven in zichzelf gelovend. want het is GODS WOORD in óns woord dat blijft. en uit dér aard zijn zijn woorden "van eeuwig leven", "gaan zij niet voorbij, niet verloren".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
