|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Jezus ligt hiér en nù fel onder het vuur van het denken van denkers. het object van denken is de waarheid van al wat er is, en waarheid geeft zekerheid, zeggen zij. de denkenden zijn op zoek naar de waarheid van jezus van nazareth. zij willen zekerheid, denken zich jezus in op grond van bronnen die zij aan de kritiek van hun verstand onderwerpen, om zeker te zijn. wat inhoudt: niet als naief, als bedrogen bestempeld te worden.
zij maken zich sterk door en zweren bij de wetenschap. en precies wat in hun ogen hun sterk punt is, is hun zwakte. want jezus kennen grondt op en eist meer dan wetenschap. Hij is een geheim, dat weten(schap) overstijgt. dit is: verstand lijk weten niet schuwt, verstand lijk weten wil en aanmoedigt, maar het op GROND van her innering door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd" op de wijze van de "optekeningen" van "de leerlingen, overstijgt.
dit betekent dat die "optekeningen", de bronnen van denkers en gelovigen, deel hebben aan het geheim van jezus en uit dér aard bóven in- en over- en doordenken uit geloofd moeten worden. alleen geloof (gave van den her innerenden Heiligen GEEST) is in staat bóven de feiten uit het geheim te benaderen, te raken en -zó als saulus van zijn paard- er door onderste boven geworpen te worden.
2. "Wie zeggen de mensen dat Ik ben?".
er zullen altijd mensen zijn die zeggen wie jezus is. zij zeggen niet wie Hij IS, maar spreken het beeld uit dat zij van Hem hebben. met als gevolg van dien: dat sommigen dit, anderen dat, en weer anderen iets anders zeggen. kortom: "Elk zijn waarheid.".
niemand, zegt johannes, hoefde jezus over de mensen iets te zeggen, want Hij wist wat er in den mens stak. Zijn vraag aan "de leerlingen" was niet bedoeld voor Hem, maar voor hen, die enerzijds wel onder de mensen kwamen en dus uit der aard hoorden wat de mensen zegden, maar anderzijds toch uit de mensen "gekozen" waren, dichter bij jezus stonden ("volgden Hem", "bleven", "aten en dronken met Hem") en zó doende al méér dan "de mensen" waren en méér wisten. zó dat jezus al wist wat petrus zou zeggen, en ook wilde dat hij het zei.
wat hiér en nù de taak van de Kerk (de opvolgers van "de leerlingen") onder en tegenover de mensen is: zó als petrus te zeggen Wie Ik ben.
3. petrus' antwoord overstijgt wat de mensen zeggen doordat het "een openbaring van Mijn Vader, Die in de hemel is," is. wat hij wellicht niet wist, wordt door jezus, Die het wist, bevestigd. in petrus blijkt "de aarde" door "den HEMEL" waar lijk verrijkt, vergroot, verméérd te zijn, wat uit de bevestiging door jezus ervan blijkt. bevestiging die te zelfder tijd petrus als "zalig", als GRONDig ànders bevestigt.
zó dat zijn antwoord het antwoord van "de leerlingen" ("gij") is én van allen die -via petrus- "naar Hem luisteren", "in Mij geloven", "Mij volgen". een antwoord, dat uit "openbaring", uit "her innering van den GEEST", het antwoord der denkers overstijgt en, door jezus zelf bevestigd, de door den VADER bevestigde waarheid over jezus is.
4. jezus weet Wie Hij is en dat petrus' antwoord waar is, door "openbaring" van "Mijn Vader, Die in de hemel is".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
