|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Het valt op dat binnen en buiten de kerk "de leerlingen" ge- en veroordeeld worden. on evangelisch; on uit den "goeden" geest van den Heiligen GEEST, zo niet uit den "bozen" geest; on wijs tegen de WIJSHEID van GOD den VADER, den ZOON en de Heiligen GEEST in; dwaas zich steunend op de "wijsheid" van de wereld.
2. "de leerlingen" hebben hun reacties op jezus ongecompliceerd, in simplicitate cordis, "geschreven". dit is: in steen gebeiteld. mens lijk, op de wijze van "ongeletterde en eenvoudige mensen" (Ha. 4/13). als biografen van jezus ging het hun om jezus: om hoe Hij hemels hoog bóven hen en hun tijdgenoten uitstak; hoe de mensen in hun houding tegenover Hem gedragen werden door het al dan niet "ontvangen van de ene genade na de andere uit Zijn VOLHEID". dit is uiteindelijk hoe zij reageren nà "de nederdaling van de Heilge Geest", Zijn her inneren van "al wat Ik u heb gezegd". Hij vervulde hen van toen af. dit is: verVOLde hen met CHRISTUS' VOLHEID.
uit dér aard is het on eerlijk, on rechtvaardig hen te oordelen op hun houding vóór die vervulling en verVOLLING. en meteen is het on eerlijk hiér en nù de leerlingen van "de leerlingen" op dezelfde wijze te be- en veroordelen.
3. hen "evangelisch" interpreteren is hen zien en bij hen aanwezig blijven zó als jezus.
3.1. Hij "begreep" dat zij Zij als "maar mensen" Zijn GEHEIM (voorlopig) niet aankonden, moeite ermee hadden. johannes meldde "dat Hij wist wat er in de mensen stak en dat niemand Hem over ze hoefde intelichten". Hij "kende Zijn schapen", hield hen bij Zich omdat Hij vérder zag en hun "op tijd en stond" den Heiligen GEEST zou zenden. het was een begrip zonder onbegrip.
3.2. Hij is "mild", weet dat zij "tobben" en "stilt den storm" wanneer zij denken te vergaan. Hij draagt hen, zó als een goede herder het lam, op de schouders. en zij moeten het geweten hebben. geweten hoe "goed" Hij was.
3.3. Hij wachtte geduldig, zonder hen te forceren, te overvragen. lieten zij Hem op het ultieme moment van Zijn lijden en dood in de steek, het beklemtoonde dat Hij het alleen moest dragen en volbrengen omdat Zijn GEHEIM groter is dan zij konden beseffen. het kón niet anders, omdat GOD wezen lijk ànders is. wat hun VOL inzicht in dat GEHEIM betreft, liet Hij over aan het uur van het LICHT, en wat hun van Hem getuigen betreft, aan het uur van de KRACHT van den Heiligen GEEST.
3.4. en, ten slotte, bouwt jezus op hen als op een rots om "alle volken te onderwijzen, hen in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige geest te dopen, en hen al wat Ik u geboden heb, te doen onderhouden."(Mat. 28/19). ten slotte belooft Hij hun "bij hen te blijven tot aan het einde van de wereld" (19). dit is: heri en hodie et in saecula saeculorum bij hun leerlingen. "de leerlingen" krijgen leerlingen, worden de VASTE GROND (de ROTS) van de overlevering van het evangelie doorheen de geschiedenis.
4. als jezus tegen petrus zegt: "Gij zult Mij verraden.", legt Hij zalvend den vinger op de wonde van de menselijke zwakheid ("Het vlees is zwak..."). niet ten dode, maar ten leven. wat Hij uitsprak in: "Bemint gij Mij?". petrus is niet dood, maar leeft niettegenstaande en over zijn "verraad" heen.
wat moet dan dit onbehouwen, hooghartig aan de kaak stellen van "de leerlingen" én de kerk door de zogenaamde gevoeligheden van mensen die in dit tijdje hun keuze hebben gemaakt voor wat zij als waarheid en gerechtigheid articuleren en luid, schreeuwerig, verkonden?
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
