|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
3. de grond der vergissing is de pretentie van mensen ("stof van de aarde genomen") die, tijd lijk en op een piepklein plekje op aarde, GOD, Die in den hemel is en BEGIN en UITEINDE van de aarde, hiér en nù overbodig denken bij hun werken aan de aarde. zij stellen stellig: de mens eerst ("Jezus is in de eerste plaats een mens naar Gods hart", niet GOD de ZOON mens geworden, want "God is (hocus-pocus) helemaal geen mens geworden." (i. D'hert).
met dergelijke eigentijdse "verfrissende beschouwingen" begint de Um wertung, het de wereld op haar kop zetten. GODS eerstigheid niet alleen in Zijn SCHEPPEN, waardoor het scheppen der mensen wezen lijk tweedig wordt omdat zij hun materiaal gekregen hebben, maar ook in het bewerken van dit materiaal, wordt on-, onder- of bewust "vergeten" en door de eerstigheid van den mens vervangen. dit is: emancipatie, de "slaaf" wordt van fabels, hocus-pocus en sinterklaasgeloof bevrijd en vrij gemaakt voor een eigenhandig eigenzinnig eigendunk- en eigenwanig bewerken van den "tuin".
maar; en tóch; en zie: het geloof in de SCHEPPING, de VERLOSSING en de VOLTOOIING is en blijft de VASTE GROND van het bewerken van den "tuin" op de wijze van mee scheppen, mee verlossen, mee VOLtooien. die gelooft, kàn niet anders dan de aarde voor elken mens bewoonbaar maken, het leven van al dat leeft bevorderen ("laten leven", "in staat stellen over te stappen van angst naar vertrouwen, van dood naar leven"). kàn niet anders, niet naar eigen inzicht en op eigen kracht, maar met de hulp van het LICHT en de KRACHT van den Heiligen GEEST. dàt is geen fabeltje, geen hocu-pocus, geen sinterklaasgeloof.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
