|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De heilige GEEST, Die in den hemel de HEMEL is, opent "den HEMEL" op aarde voor de mensen, die op aarde zijn. zó doende verzamelt hij "HEMEL" en "aarde", verbindt ze tot "één vlees". dit houdt in
- dat de aarde niet alleen is, vergezeld is op de wijze van geleid begeleid. in den loop van haar geschieden in haar in het BEGIN door GOD den VADER SCHEPPER begonnen geschiedenis wordt zij door GOD den ZOON VERLOSSER tot vrijheid, vrede en vreugde verlost en door GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER tot VOL wassen VOLtooid met UITZICHT op haar VOLTOOIING in het UITEINDE;
- dat de aarde geroepen is met "den HEMEL" meetewerken om zichzelf te worden en te zijn zó als zij BEGIN en UITEINDE lijk "gepland" is; om uit en in Zijn VOLHEID VOL te worden, te zijn en te blijven. zó dat zij, met "den HEMEL" samenvloeiend, -hangend, -lopend en -werkend, met "den HEMEL" verrijkt, vergroot, verméérd, opgehemeld wordt.
er is maar één rijk: GODS RIJK, het RIJK van "den HEMEL" in den hemel én op aarde. de hemel is Zijn "troon"; de aarde is Zijn "voetbank". deze VOLHEID is de GROND van de vrijheid van den mens. de verbonden mens kent geen schipperen op de wijze van "een eed doen". zijn ja IS, op aarde zó als in den hemel, ja; zij neen is, zó als in den hemel, neen. VOLheid van ja en neen hoeft niet te zweren. het WOORD bevestigt GODS eerstigheid als fundament van de WAARHEID, zó dat "een eed doen" de WAARHEID van "troon" en "voetbank" vernedert, beledigt.
"Maar Ik zeg u, in het geheel
niet te zweren: noch bij de hemel,
want hij is Gods troon; noch bij de aarde,
want zij is Zijn voetbank."(Mat. 5/15).
GOD staat met beide voeten op de aarde, niet om haar te vernederen of te onderdrukken, maar om te "tonen": dat zij met den "troon" één is; dat zij er deel van uitmaakt; dat zij alleen op haar plaats blijvend zichzelf kan worden, zijn en blijven.
3. uit dér aard is het geheim van den VOL wassenden mens op zijn plaats te blijven, als "voetbank" de plaats te zijn waar GOD "de voeten kan laten rusten", waarop Hij kan "steunen". zó doende, neemt de mens tweedig deel aan den "tronn" van GODS eerstigheid.
deze dienstbaarheid in het RIJK van GOD incarneert zich in de wijze waarop de mens naar zijn wijze op zijn wijze "de tuin bewerkt": uit en in den NAAM van den VADER, den ZOON en den Heiligen GEEST mee schept, mee verlost, mee VOLtooit. dit is: daden doend en woorden sprekend die in het verborgene geheime lijk wonder lijk ànders zijn: wezen lijk deel uit maken van den "troon".
4. tijd lijk in den tijd; in de geschiedenis met de geschiedenis geschiedend.
4.1. de tijd is elke dag met wel en wee, en tóch, en zie: een geschenk. hoé dan ook een geschenk als het "goed" gaat, een geschenk als het "kwaad" gaat. hoe ook dwaas, zinloos on redelijk en een mens on waardig, on rechtvaardig in de ogen van de wijzen van de wereld, in de ogen van GODS dwazen geheime lijk uit GODS GEHEIM en wonder lijk op Uw woord wijs. het wee (het kruis) is eigenlijk al getekend, verrijkt, vergroot, verméérd met verrijzenis; lijden en dood zijn al getekend met LEVEN. geloofsgeheim, dat oplicht uit "al wat Ik u heb gezegd".
4.2. geloof resulteert in rust, maakt rustig doodat het geruststelt.
- het tijdje jaagt de mensen op tot doen, zó dat zij geen tijd maken en hebben voor rust. zelfs de in de schepping ingeschapen rustdag is tot een werkdag geperverteerd; zelfs het vacare wordt zwaar gevuld; zelfs de ontspanning wordt in, zo niet over spanning.
- rust is de natuur lijke plaats voor denken over, bezinning, schouwen. rustend stelt een mens het doen op zijn natuur lijke plaats van op-tijd-en-stond en gedragen door, bezield met zijn juisten zin van: de dingen bewarend bewerken in functie van de mensen. schouwen verrijkt het doen tot dienst. het geeft den tijd zijn zin van: de natuur lijke plaats op aarde om op aarde VOL te geschieden in en met de geschiedenis.
5.1. in gemeenschap; on verdeeld. jezus liep niet alleen rond; Hij stichtte, "fundeerde" vanzelf een groep, een gemeenschap, een gemeente, een kerk. als leraar verzamelde Hij "leerlingen" rondom Zich. de eerste parochie op de wijze van Zijn tent onder de hunne.
gemeenschap op aarde wortelt in de GEMEENSCHAP van den VADERZOONGEEST in den hemel. zij is hiér en nù onderlinge verbondenheid uit en in de SCHEPPING en het VERBOND, wezen lijk BEGIN en UITEINDE lijk GROND van het leven van elken mens.
5.2. voor de gekerstenden is die gemeenschap het huis van den HEER, de kerk van "de leerlingen" en hun leerlingen heri, hodie, et in saecula saeculorum ("tot het einde der aarde"). de kerk is ge gemeenschap ("één van hart en één van geest", "één zoals Mijn vader en Ik één zijn") door jezus CHRISTUS "vanzelf" gesticht, door Hem vergezeld ("Ziet, Ik blijf altijd bij u tot aan het einde van de wereld."[Mat. 28/20]), en door Zijn GEEST overeind gehouden ("Hij zal u leren en in herinnering brengen al wat Ik u heb gezegd.").
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
